Wednesday, October 21, 2009

Wednesday, September 23, 2009

me ehw vrei kai me hanw!

eimai edw, alla vasika den eimai!
treho san to veggo oli mera, gurizo spiti kommatia, den prolavaino oute to onoma mou na pw.
kapoia stigmi tha kano ena kanoniko post kai tha apantiso kai sta sxolia twn proigoumenwn anartisewn, alla auto pithanon na argisei ..ligo!
fetos to pan/miako mou programma einai toso halia, pou upopsiazomai pws mallon kapoios mou erikse mia dipli ihiri moutza!
to kalo tis upothesis einai oti akoma kai twra pou den vlepo mprosta mou apo tin kourasi, eimai hamogelasti,gurizw spiti eudiatheti re paidi mou, giati telika apolamvano auti ti rimada ti sholi perissotero apo oti nomiza ta teleutaia hronia.
soz kai gia ta greeklish, alla adunatw gia kati perissotero.
tha sas diavasw en euthtw hronw kai tha sas sholiasw.
mehri tote na eiste ataktoi kai skantaliarides, giati etsi mas aresei!

xx
da alien


ps. vgike to neo diplo epeisodio tou house, season 6! speusate!!!

Thursday, September 03, 2009

"Στης μειοψηφίας τον μικρόκοσμο.."

Σ'ενα μινοράκι σ'έβαλα κρυφά αλλά για την ώρα θα σε αφήσω λίγο ακόμα να σε ψάξεις!



εδώ το τραγούδι



oh well..

Wednesday, August 12, 2009

Νύχτες βαλς

Aνοιχτά παράθυρα, κάτι τριζόνια ακούγονται και από μακριά ο ήχος κάποιων ελάχιστων αυτοκινήτων. Mια μελωδιά γλυκιά βγαίνει από ένα ακορντεόν, προσπαθώ να την αναγνωρίσω. Είναι από τον Νονό, και παίζει ξανά και ξανά και ξανά. Και τώρα από την Αμελί. Ποιος παίζει μια τόσο μαθυστική μουσική ένα τέτοιο βράδυ; Ντύνομαι γρήγορα και πάω να δω.

Sunday, July 26, 2009

Επιτέλους

τρεηλεράκι από την Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων, του Tim Burton!

Ιδού:

Friday, July 24, 2009

Σε δουλειά να βρισκόμαστε




Αγαπημένα μου παιδιά,


το άλιεν χάθηκε λίγο από προσώπου γης αλλά σαν να νοστάλγησε τη δόξα του μπλόγκινγκ και είπε να κάνει δυναμικό καμ-μπακ!! Οου γιέα!

Κατά τη διάρκεια της απουσίας μου, συνέβησαν τα εξής συνταρακτικά:

-Γύρισα στην Ελλάδα και πλάνταξα στη ζέστη, σε σημείο να νοσταλγήσω την ασταμάτητη βροχή του τελευταίου μήνα στα ξένα. Ένδοξες υγρές στιγμές στο εξωτερικό, τσιτσιριστό ψήσιμο εντός των συνόρων. Άλλαξα το στάτους μου από "alive and kicking" σε "extracting Bebeli".

- Πήγα διακοπές στην κατά το ήμιση πατρίδα μου, τη Λέσβο και ευπειθώς αναφέρω πως δεν υπάρχουν άλλοι προορισμοί.-

- Έφαγα ένα μεγαλειώδες κόλλημα με τις ελιές και τα ντολμαδάκια στο νησί, και τώρα ό,τι κ αν φάω δε μου αρέσει καθόλου.

-Πάντα με άρεκε το ούζο πολύ, αλλά μετά από την επίσκεψη στο νησί, ο δρόμος είναι μονόδρομος. Βαρβαγιάννη Μπλε.

- Το χριστουγεννιάτικο χειρουργείο που είχα κάνει στο χέρι μου δεν πήγε όσο καλά περιμέναμε, οπότε προβλέπεται καλοκαιρινή επανάληψη, αλλά δεν πειράζει γιατί γουή λαβ χειρουργεία!! ^_^

- Επιστρέφοντας από τις διακοπές αποφάσισα να δώσω Proficiency, έτσι για το καλό ρε παιδί μου, γιατί όλα τα 'χω η Μαριωρή, ο Φερεnjές μου έλειπε. Ε, ναι. Αύριο είναι η χαχα, μεγάλη μέρα.

- Αποφάσισα πως όταν με το καλό αποφοιτήσω (καλά έχουμε μέλλον ακόμα :ρ) θα αφήσω για λίγο τα σχέδια για ειδικότητα στη Σουηδία για να πάω για αγροτικό στη Μυτιλήνη. Μη με ρωτάς γιατί, κάτσε σκέψου! :ρ

Αυτά. Αντιός!

Υ.Γ.:Το τραγουδάκι που συνοδεύει την ανάρτηση είναι ένα τραγούδι με πολύ σωστό μήνυμα, που λέει και ο Ζωρζ Πιλαλί.

Saturday, July 04, 2009

What I call home





(αυτή η τελευταία είναι λίγο παλιά, το βιολάκι μου πια δεν βρίσκεται στην Ελλάδα, το 'χω στα ξένα!)

Ι'm Home !!!


KAI KANEI ZEEEEEΣΤΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗ!!!

I may now travel home safely

24.7 °C
Scattered Clouds
Humidity: 56%
Dew Point: 15 °C
Wind: 3.2 km/h / 0.9 m/s from the West

Wind Gust: 20.9 km/h
Pressure: 1010.7 hPa (Steady)
Heat Index: 26 °C
Visibility: 10.0 kilometers
UV: 7 out of 16
Clouds:
Scattered Clouds 1066 m
(Above Ground Level)
Elevation: 192 m



Καλό Καλοκαίρι :)

Monday, June 29, 2009

It...was a very good year!

To λέμε για να το πιστέψουμε ..



το τραγούδι εδώ, μια ευγενική χορηγεία από τον αγαπητό φίλο Reynaldo!!

Μπήκα στη δισκογραφία!

Απολαύστε με!

Sunday, June 28, 2009

Ασυμβατότητες

Για όσους νιώθουν Hard to Handle, η πιο μελίρρυτη φωνή της Soul τραγουδά:



[Ο Οtis Redding πέθανε σε ηλικία 26 ετών σε αεροπορικό δυστύχημα στο Wisconsin, 10 Δεκεμβρίου το 1967. Ηis death, a mighty bitter loss for music. ]

Friday, June 26, 2009

Μου 'κλασες τα @@ κύριε Μοίραρχε!

Πέθανε ο Michael Jackson! Το άκουσες στο ράδιο, στην τηλεόραση, το είδες στο νετ, στα μπλογκς, στις ειδήσεις, βούηξε το συμπαν για τον θάνατό του, θρήνος και οιμωγή!! Αφιερώματα για το άτομό του, μίνι βιογραφίες, φωτογραφίες, βίντεο, τραγούδια, του διαόλου τα κέρατα εμφανίστηκαν από το πουθενά για το είδωλο που τάραξε συθέμελα τον πλανήτη.

Όσοι μεγάλωσαν με τα τραγούδια του, καταλαβαίνω ότι ένιωσαν πως πέθανε κάποιος σημαντικός γι'αυτούς καλλιτέχνης, όλη αυτή η mainstream θλίψη όμως ακούγεται λίγο υπερβολική και λίγο περισσότερο ψεύτικη. Δεν μπορεί μέχρι προχθές να αγνοούσε την ύπαρξή του όλος ο κόσμος και να τον θεωρούσε ξεγραμμένο/πειραγμένο/παιδόφιλο/ψυχασθενή και ολόξαφνα να θυμηθήκατε το αστέρι Michael Jackson/ το pop idol/ το βασιλιά της μουσικής/ την ιδιοφυϊα και να σας έπιασε μια μαύρη θλίψη που πέθανε. Αυτά τα δύο κάπου δεν συμβαδίζουν.

Αλήθεια πότε ήταν η τελευταία φορά που μνημονεύσατε κάποιο τραγούδι του, και βάλατε να το ακούσετε; Μήπως από τότε που είσασταν έφηβοι;
Φτάνει με την ανελέητη παπαρολογία, χορτάσαμε !!!

Thursday, June 25, 2009

Μια ιστορία, μια συναυλία, μια φωτογραφία

Tω καιρώ εκείνω, ετών 15, ακούγοντας ραδιόφωνο ένα γλυκό απόγευμα του Σεπτέμβρη άκουσα πως 10 μήνες μετά, τον ερχόμενο Ιούλιο θα ερχόταν ο Eros Ramazzotti στην Ελλάδα για μία και μοναδική συναυλία στο ΟΑΚΑ, πριν του βάλει ο Καλατράβα(ς) την στέγη. Ενώ ποτέ δεν μου άρεσε ο Εros ιδιαιτ-έρως σαν να χάρηκα λιγάκι, και έσπευσα να μάθω Ιταλικά για να καταλαβαίνω τα τραγούδια του.
[Εκείνη τη χρονιά απορώ πως προλάβαινα να κάνω 3 γλώσσες στο φροντιστήριο, να έχω τέλειους βαθμούς σε όλα και να έχω και χρόνο για να αραάαζω, να πηγαίνω αδιαλείπτως σε χειμερινά και θερινά lives, θέατρο, σινεμά και τα τοιάυτα. Μάλλον θα είχα καλό time management, και αν είναι έτσι τώρα τι έγινε και δεν προλαβαίνω ούτε τα βασικά να κάνω; Ναι, για τον Eros έλεγα.]

Η καθηγήτρια που μου έκανε Ιταλικά ήταν μεγάλη θαυμάστρια του κυρ-Έρωτα, και αποφασίσαμε πως θα πηγαίναμε μαζί να τον δούμε όταν με το καλό ερχόταν. Μέσα σε μερικούς μήνες (γιατί μόλις πλησίαζαν οι εξετάσεις κλάταρα και τα παράτησα) έμαθα όλα του τα τραγούδια απ'έξω και τι σημαίνουν βεβαίως-βεβαίως, και ενώ μου άρεσαν ανεξαιρέτως όλα, 1 κάθε φορά που το άκουγα ανατρίχιαζα σύγκορμη (sic), παρά τα σχεδόν 10 του λεπτά. Το τραγούδι εξηγεί τι είναι η μουσική και ποια η επίδρασή του στους ανθρώπους, ο λόγος φυσικά για το Musica è.



Και οι στίχοι, για να καταλαβαινόμαστε. (Δεν τους μεταφράζω στα ελληνικά, γιατί υποθέτω πως όλοι μιλάτε αγγλικά, ναι; Ναι! )


music is
to look further and
to get lost in yourself
the light that revives
and that gathers the reflections
high azure plain open up
higher my thoughts range over
and I notice that everything
around me is music

music is
the regular dance
of all your breaths on me
the party of your eyes
you almost smile at me
you and the sound of your lips
you, always more
the harmony attained together
I'll listen to you because
you are music for me

I still hear the voices of
the street where I was born
my mother who called me
so many times but the scream
of liberty was louder
and under the sun that
lights the courtyards
I see the children's dusty runs
that by playing don't make it stop
I still hear singing in dialect
the lullabies of rain on the roof
for me this everything
this sweet appreciation
is music to remember
it's inside me...
it's part of me...
it runs with me...
it's music

music is
your friend who talks to you
when you feel lonely
you can always find a hand
it's music...
to conserve
to save together with you

listen
the more we are, the more a choir
in universal language advances
it says they also made a hole
in the skin of the sky
you can hear it
it's the howl of the stars

mentality might change
in people's heads
that listen but don't hear
before the silence
falls down on everthing
the big silence
after exploded air
because one cannot immagine
a world without music
because every single heart,
even the smallest one,
is a beating of life
and love that is
music


Στη συναυλία, που διήρκησε 3,5 ώρες, έγινε *ο χαμός* όπως ήταν αναμενόμενο, και τελείωσε με τον καλύτερο τρόπο, αφήνοντας το τραγούδι αυτό και το έταιρο κόλλημα Un altra te για το τέλος. Από αυτήν έφυγα κιόλας με τα χέρια γεμάτα.
Ένα κασκολάκι με το όνομά του, μισό καπέλο (το γείσο μόνο δυστυχώς, το άλλο μου το τραβήξαν και το έσκισαν κάτι λυσσάρες που έπεσαν επάνω μου μόλις το έπιασα :( ) τα οποία πετούσε στο κοινό και μια τεράααστια αφίσα-κειμήλιο την οποία αγόρασα απ'έξω απ'το στάδιο και μέχρι σήμερα κοσμεί τον τοίχο πάνω από το κρεβάτι μου στην Ελλάδα.



Υ.Γ.: Καιιιι μια φωτογραφία από το δωμάτιο μου για να δείτε και την αφίσα. Στην πάνω δεξιά γωνία κολλημένο και το εισιτήριο, το οποίο αν προσέξετε είναι ελάχιστα σκισμένο, γιατί από τότε που ήμουν μικρή είχα ένα πάρα πολύ κακό και αυστηρό βλέμμα που δεν άφήνε περιθώρια, και αυτό ο κυριούλης που έκοβε τα εισιτήρια το πρόσεξε και ..πρόσεξε να μην το παρασκίσει.
Τα καδράκια δεξιά του Έρωτα είναι το εξώφυλλο του δίσκου του Αλκίνοου Ιωαννίδη - Οι περιπέτειες ενός προσκυνητή (επάνω) και μια μίνι καρδαρισμένη αφίσα για τις καλοκαιρινές συναυλίες του ιδίου - από το μακρινό 2004. (κάτω)
Σε όλο το υπόλοιπο δωμάτιο υπάρχουν κι άλλες αφίσες του Αλκινοάκου φυσικά, μια εκ των οποίων και υπογεγραμμένη από τον τρισμέγιστο Μίλτο Παπαστάμου! (τόσο καιρό έχω να μιλήσω για τον Ιωαννίδη, για σιλάνς, γιατί σε βλέπω που πας να παραπονεθείς!)

Υ.Γ.2: Τη συναυλία θυμήθηκα όταν σε πρόσφατο σουαρέ η παρέα ξεκίνησε να μιλάει για γαλλική και ιταλική μουσική, και ως εκ τούτου, το ποστ αφιερώνεται στο γειτονικό πλάσμα, μαζί με ένα μεγάλο ευχαριστώ για τις αντοχές που μέχρι και σήμερα έχει επιδείξει, λαμβάνοντας υπ'όψην το γεγονός ότι δεν χρειάζεται να είναι στο σπίτι μου για να ακούει τη μουσική που βάζω, γιατί γι'αυτό φροντίζουμε εγώ και οι κατασκευαστές του βιονικού χταποδιού! Χα!

Y.Γ.3: Την τρέλα για τον Έρος την έχω ξεπεράσει προ πολλού, η αφίσα όμως εξακολουθεί να στολίζει τον τοίχο μου, ως έλάχιστο φόρο τιμής μιας πάρα μα πάρα πολύ ωραίας και ως επί το πλείστον αθώας εποχής.

Sunday, June 21, 2009

Transforming a lukewarm song to a true masterpiece. How to!

τι μπορεί να πετύχει κανείς στο youtube..



Οι Ουκρανοί Los Colorados διασκευάζουν το παντελώς αδιάφορο τραγούδι της Katy Perry και το κάνούν ένα αληθινό polka αριστούργημα! Well done people!!

Friday, June 19, 2009

Feel like going home

Kακή χρονιά, το μόνο που θέλω είναι να πάω σπίτι μου, and that's it.

Thursday, June 18, 2009

bits'n'bites


  • Οι κάτοικοι της Ελλάδας δεν μπορείτε να εκτιμήσετε *πραγματικά* την αξία ενός γιαουρτιού Τοτάλ με μέλι, της φέτας, του ελληνικού καφέ, του σουβλακίου και της Αμίτας Motion όπως επίσης και μερικών άλλων διαδεδομένων τροφίμων εκεί κάτω.
  • Για να είναι στα 22 σου, η πρώτη σου παρατήρηση σχετική με το φαγητό είναι σχεδόν σίγουρο ότι κάτι έχει πάει *πολύ* λάθος με τη ζωή σου.
  • Όταν δε, έχεις μπροστά σου ένα χαρτάκι ποστ-ιτ , αρχίζεις να γράφεις κάτι γενικό όπως "so.." και η φράση συνεχίζεται ασυναίσθητα "...f*ck you ANYWAY!" τότε σιγουρεύεσαι πως στ'αλήθεια κάτι έχει πάει πολύ λάθος με τη ζωή σου.
  • 'Οταν μια καλοπροαίρετη συναυλιακή ενημέρωση από συμπλόγκερ σε ρίχνει σε μια ημικατατονία γιατί συνειδητοποιείς μέχρι στιγμής τι έχεις χάσει από τα καλλιτεχνικά δρώμενα, ήρθε η ώρα να παρατήσεις ό,τι έκανες και να πάρεις το πρώτο αεροπλάνο για τα πάτρια. Μετά βέβαια σκέφτεσαι ότι άμα σε δούν στην Ελλάδα γνωρίζοντας πως έχεις ανειλλημένες υποχρεώσεις, θα σε στείλουν πίσω με το ίδιο αεροπλάνο, και τότε απλά κατσουφιάζεις κι άλλο και κάθεσαι στ'αυγά σου.
  • Όταν βλέπεις βιβλία και δεν θέλεις για κανένα λόγο να τα ανοίξεις, πόσο μάλλον να μάθεις αυτά που γράφουν, τότε μάλλον έχεις κουραστεί πολύ και χρειάζεσαι διακοπές.
  • Σε αυτήν την περίπτωση, ένα εισιτήριο στο μέιλ θα ήταν much much appreciated, αλλά γυρνάμε πίσω στην πρό-προηγούμενη βουλίτσα και ως εκ τούτου, καταλήγουμε σε ένα φαύλο κύκλο.
(και έχεις δρόόόόόόμο ακόμααα.. )

Διλήμματα, απορίες και δημοψηφίσματα!



Vs






Σκέφτομαι εδώ και μερικές μέρες να μετακομίσω στο wordpress.
Ακούω για πιο πολλά templates, πιο λειτουργική σχεδίαση, πιο εύκολη χρήση.
Νομίζω πως θέλω πια να αλλάξω την διεύθυνση-σιδηρόδρομο (δεν ήξερα τότε, ήμουν μικρή), να κυκλοφορώ πια και με ένα όνομα, μιας και με έχετε γνωρίσει και ως Whitefire και ως Radiolover, Alienlover ή απλά το άλιεν αλλά και με το κανονικό και κατά κόσμον μου όνομα Jo.

(Poll1: Να σας πω την ιστορία πίσω από το καθένα, ναι ή ου;
Poll2:
Μήπως να το κλείσω αυτό εδώ και να αρχίσω από την αρχή;
Vote Now!)

[Tώρα βέβαια που το βλέπω και γραμμένο, αυτές οι πολλαπλές ταυτότητες κρύβουν μια πολυσχιδή προσωπικότητα ή μήπως μια γενικότερη έλλειψη ταυτότητας;
Μήπως δεν λαμβάνω αρκετή αγάπη από τους γύρω μου και έχει δημιουργηθεί ένα εσωτερικό πελώώώώώώριο κενό;
Μήπως νιώθω ανέστια;
Χμμ..Τροφή για σκέψη. Σκεψ Σκεψ Εντατίκ που λέει και ο Μπεεες.]

Αλλά έχω και απορίες όπως για παράδειγμα το ιστορικό και τα σχόλια σας πως θα τα μεταφέρω από την άλλη, από τη στιγμή που είμαι στουρνάρ' κομπιουτερικώς;
Παρακαλείστε όσοι έχετε χρησιμοποιήσει και τους 2 servers και/ή μπορείτε να με ξεμπουρδέψετε σχετικά με τη χρήση και τη λειτουργικότητα, τη βολή του μπλόγκερ εν πάσει περιπτώσει, να με ενημερώσετε.
Οποιαδήποτε άποψη θα είναι ευπρόσδεκτη και καλοδεχούμενη!


Ντάααααααααανκ ουουουουουου!!!

Saturday, June 13, 2009

Μείγμα

Περίεργη βραδιά η αποψινή.. μετά από μια πολύ ωραία βόλτα - από τις σπάνιες των τελευταίων ημερών - ήρθε αυτό το αξεπέραστο κομμάτι και μου θύμισε μικρά γλυκόπικρα περιστατικά του παρελθόντoς, μια επιθυμία που ορθώς δεν έγινε πράξη για ένα ταξίδι, μια συζήτηση και πολλά άλλα μικρά αλλά τεχνηέντως κρυμμένα βαθειά στη μνήμη "πραγματάκια".






Υ.Γ.: Το ραδιοφωνικό ποστ που έγινε εχθές βράδυ, σήμερα το πρωί και με τη τσίμπλα εις μάτι κατά λάθος διαγράφηκε, και λόγω μεγέθους και έλλειψης χρόνου δεν δύναμαι να το ξαναγράψω. Ζητώ συγγνώμη από Ηφαιστίωνα και *Γης που τα σχόλια τους από το αντίστοιχο ποστ παρασύρθηκαν από την πρωινή μαστούρα.

Υ.Γ2: Καλή Κυριακή!

Tuesday, June 09, 2009

Δαχτυλάκια σταυρωμένα και μια θετική σκέψη

Αυτόν τον καιρό σας ζητάω συνέχεια χάρες. Ακόμα μία είναι στη σειρά αλλά είναι διαφορετική από κάθε άλλη μέχρι στιγμής.

Είναι ΜΕΓΑΛΗ ανάγκη να στείλετε σήμερα και αύριο πολύ πολύ θετικά vibes για 3 άτομα που βρίσκονται εδώ στην κεντρική Ευρώπη και μάχονται κάτω από χιλιάδες χαρτιά, τετράδια, βιβλία, ντοσιέ, στυλό, και πολλούς τόνους άγχους.
Είναι μια πάαααρα πολύ μεγάλη μέρα αύριο και χρειαζόμαστε όλα τα θετικόνια και τα αγαπόνια που μπορείτε να μας στείλετε. Μια καλή σκέψη, μια προσευχούλα το βράδυ που θα κοιμηθείτε, σε όποιον Θεό πιστεύετε, θα είναι στ'αλήθεια much much appreciated.
Σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων από καρδιάς.

love,
jo + the crew