Μουσική για ξενύχτηδες

Borgore και Cry me a river? Πως αυτά τα δύο γίναν ένα;

πάααρε να 'χεις!

εε!! και αν είσαι στο γραφείο δυνάμωσε!!

New Year's Resolution

"If you wish to forget anything on the spot, make a note that this thing is to be remembered."
Edgar Allan Poe

Λίστα για το 2011.
Θα είναι καλό, κρύβει άλλωστε στο μανίκι του δύο άσσους.


1."Do not hurry, do not rest." Goethe
2.Να διαβάζω περισσότερο.
3.Να παίρνω πιο συχνά τηλέφωνο τους αγαπημένους.
4.Να εκφράζω αισθήματα και συναισθήματα. Να λέω "Σ'αγαπάω" ακόμα και όταν είμαι σίγουρη πως ο αποδέκτης το ξέρει.
5.Να πάρω επιτέλους αυτά τα παπούτσια και να ξαναρχίσω τρέξιμο.
6.Να παίζω περισσότερο βιολί. Οι γείτονες είναι φίλοι με κατανόηση.
7.Nα κάνω περισσότερα πράγματα επειδή θέλω και όχι επειδή πρέπει.
8.Να μάθω επιτέλους να φτιάχνω origami.
9.Να πάω στην Ιαπωνία ^_^
10.Να γίνω πιο συνεπής blogger.

+1

+2

Ευτυχές, ΛΕΜΕ, και στο χέρι μας το νέο έτος! Καλή χρονιά!

Ευχές

Κόσμε! Ου-ου!

Χιόνια Πολλά! Ανώδυνα, ανεπαίσθητα, αναίσχυντα, ειρηνικά…(και καλή απολογία, την επί του φοβερού βήματος…)


Υ.Γ.: Κρατάμε την παράδοση, και όπως και πέρυσι, το τραγούδι που συνοδεύει τις ευχές μου για εσάς είναι ο ύμνος για την ζωή. Καλά Χριστούγεννα! I've got life! So do you! :)

Μιας άλλης εποχής, μιας άλλης ζωής, αυτής της γης

ράθυμα απογεύματα καλοκαιριού, ένα κοκτέιλ στο χέρι, ο ήλιος να δύει γλυκά γλυκά και αυτή η μελωδία να παίζει από ένα παλιό πικάπ ξανά και ξανά και ξανά.

Στο φίλο που μου το χάρισε, ένα μεγάλο "ευχαριστώ!" για τώρα και για πάντα.

Μέρες Ραδιοφώνου

ένα ποτό-ένα τραγούδι-ένας παραγωγός-Σαββατοκύριακα πίσω από το μικρόφωνο.

in- oh.. i sooo love and miss the radio - mode ..

Ένα υπέροχο project!

Αυτό το καλοκαίρι, στα πάρκα και τις πλατείες της Νέας Υόρκης 60 πιάνα έχουν τοποθετηθεί με την επιγραφή "Play me, I'm yours" για να ενθαρρύνουν τους πολίτες να παίξουν μουσική και να γνωριστούν μεταξύ τους.
Θα ήθελα πολύ να δω ένα τέτοιο πρότζεκτ να πραγματοποιείται και στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας. Είναι μια πολύ καλή ευκαιρία για τα παιδιά αλλά και όσους παραμένουν παιδιά να βγουν στους δρόμους να παίξουν μουσική. Για την κάθαρση και την πληρότητα που αυτή σου χαρίζει, αλλά και για τα ωφέλη της επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων.
Μήπως ήρθε ο καιρός τα ωδεία να γεμίσουν ασφυκτικά από ανθρώπους που θέλουν να νιώσουν την μαγεία της μελωδίας, οι φιλαρμονικές να πάρουν νέα μέλη και όλοι να γίνουμε μια ορχήστρα και να βγούμε στους δρόμους;
Μήπως η Μουσική (και οι τέχνες γενικότερα) είναι ο μόνος τρόπος για να συνεχίσουμε να προχωράμε μπροστά και να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι;

Δώστε μας Μουσική! Την χρειαζόμαστε!

Πηγή

"Δεν ξέρει ο κόσμος να ζει, κατέβα να πάμε πεζοί"

Η ζωή είναι αλλού και μια μέρα θα επιστρέψω πεζή να την διεκδικήσω. Μέχρι τότε, Νικόλας Άσιμος και το κεφάλι ψηλά.

ΦΩΣ!

Όταν το σώμα μου αρχίσει να γίνεται ελαττωματικό, μια χάρη θα ήθελα να ζητήσω από σένα, αγαπητό Σύμπαν, που με αφουγκράζεσαι. Μια χάρη ζωτικής, στ'αλήθεια, σημασίας. Να μην χάσω την ακοή μου, μέχρι την τελευταία πνοή.

Αν διαβάζετε το μπλογκ καιρό, θα έχετε καταλάβει περίπου τι μου αρέσει και με επηρεάζει πιο πολύ. Η ζωή μου όλη περιβάλλεται προστατευτικά από το μαγικό φαινόμενο του παλμού. Τα πάντα είναι παλμός, ένα κύμα δηλαδή, κύμα και το φως που λέγεται μουσική.
Φως που τρυπώνει από τις πιο μικρές χαραμάδες και δίνει ενέργεια στον απειροελάχιστο κόκκο της ύπαρξης μου.

Κάντε μια χάρη στον εαυτό σας. Αφιερώστε κάτι λιγότερο από 10 λεπτά και ακούστε για τί πράγμα μιλάω.









Αν ακούγεται έτσι από βίντεο.. αυτό το πλάσμα που ήρθε για να μας δώσει ελπίδα και πνοή, πώς τραγουδάει ζωντανά;

Ματούλα Ζαμάνη, φίλοι αναγνώστες. Ματούλα Ζαμάνη.

Till the very end.

Όλοι Sinnermen δεν είμαστε;

Intergalactic respect for now and forever.

δες πρώτα το part 1, εδώ:

http://www.youtube.com/watch?v=DIPACyDwC14&feature=channel

και μετά συνέχισε με το part 2 για να νιώσεις γιατί το έγχορδα είναι τόσες άπειρες κλάσσεις ανώτερα από όλα τα άλλα όργανα μαζί. τέλος.

Ξημερώνει;

κι αν χαράζει,
το φως δεν φτάνει εδώ.

Χιόνια Πολλά!

Καλή Χρονιά παληκάρια!! Το 2010 είναι εδώ, και είναι καλά!
Ευχές για ό,τι ο κάθε ένας από εσάς επιθυμεί και κυρίως υγεία (promotion :P)!
Ακούστε ένα κατάλληλο τραγουδάκι, που έχει την πιο όμορφη ευχή: "Ευτυχές και στο χέρι μας το νέο έτος"! Έτσι εύχομαι να κυλήσει το 10 το καλό για όλους μας!



xxxx
da alien

πάντα (;)

Βρε λες;

Tον τελευταίο καιρό πέφτω για ύπνο τόσο κουρασμένη που φοβάμαι πως το πρωί δεν θα μπορέσω να σηκωθώ όσο νωρίς πρέπει.

Στον ύπνο μου έχω γύρω μου απλωμένα πεντάγραμμα, που περιμένουν να γράψω πάνω τους μουσική, και για ώρες αφιερώνομαι στο να γράφω νότες πολλές, πάντα στο ίδιο σκοτεινό δωμάτιο, στο οποίο μπαίνουν ελάχιστες αχτίδες φωτός από το μοναδικό παράθυρο, που βρίσκεται ψηλά στο δωμάτιο.

Το πρωί τις θυμάμαι, είναι κάθε μέρα διαφορετικές. Σκέφτομαι να τις σημειώνω κάπου, που ξέρεις, μπορεί να είμαι μουσική ιδιοφυϊα και να μην το ξέρω.

The genius, the monster, the goddess

unsurpassable Jacqueline du Pré

1945-1987
..

βάου!

Φρεσκότατον ελληνικόν άσμαν! Μας αρέ!

"Στης μειοψηφίας τον μικρόκοσμο.."

Σ'ενα μινοράκι σ'έβαλα κρυφά αλλά για την ώρα θα σε αφήσω λίγο ακόμα να σε ψάξεις!



εδώ το τραγούδι



oh well..

Μπήκα στη δισκογραφία!

Απολαύστε με!

Ασυμβατότητες

Για όσους νιώθουν Hard to Handle, η πιο μελίρρυτη φωνή της Soul τραγουδά:



[Ο Οtis Redding πέθανε σε ηλικία 26 ετών σε αεροπορικό δυστύχημα στο Wisconsin, 10 Δεκεμβρίου το 1967. Ηis death, a mighty bitter loss for music. ]

Μου 'κλασες τα @@ κύριε Μοίραρχε!

Πέθανε ο Michael Jackson! Το άκουσες στο ράδιο, στην τηλεόραση, το είδες στο νετ, στα μπλογκς, στις ειδήσεις, βούηξε το συμπαν για τον θάνατό του, θρήνος και οιμωγή!! Αφιερώματα για το άτομό του, μίνι βιογραφίες, φωτογραφίες, βίντεο, τραγούδια, του διαόλου τα κέρατα εμφανίστηκαν από το πουθενά για το είδωλο που τάραξε συθέμελα τον πλανήτη.

Όσοι μεγάλωσαν με τα τραγούδια του, καταλαβαίνω ότι ένιωσαν πως πέθανε κάποιος σημαντικός γι'αυτούς καλλιτέχνης, όλη αυτή η mainstream θλίψη όμως ακούγεται λίγο υπερβολική και λίγο περισσότερο ψεύτικη. Δεν μπορεί μέχρι προχθές να αγνοούσε την ύπαρξή του όλος ο κόσμος και να τον θεωρούσε ξεγραμμένο/πειραγμένο/παιδόφιλο/ψυχασθενή και ολόξαφνα να θυμηθήκατε το αστέρι Michael Jackson/ το pop idol/ το βασιλιά της μουσικής/ την ιδιοφυϊα και να σας έπιασε μια μαύρη θλίψη που πέθανε. Αυτά τα δύο κάπου δεν συμβαδίζουν.

Αλήθεια πότε ήταν η τελευταία φορά που μνημονεύσατε κάποιο τραγούδι του, και βάλατε να το ακούσετε; Μήπως από τότε που είσασταν έφηβοι;
Φτάνει με την ανελέητη παπαρολογία, χορτάσαμε !!!