Borgore και Cry me a river? Πως αυτά τα δύο γίναν ένα;
πάααρε να 'χεις!
εε!! και αν είσαι στο γραφείο δυνάμωσε!!
Showing posts with label Videos. Show all posts
Showing posts with label Videos. Show all posts
Thursday, January 20, 2011
Friday, December 31, 2010
New Year's Resolution
"If you wish to forget anything on the spot, make a note that this thing is to be remembered."
Edgar Allan Poe
Λίστα για το 2011.
Θα είναι καλό, κρύβει άλλωστε στο μανίκι του δύο άσσους.
1."Do not hurry, do not rest." Goethe
2.Να διαβάζω περισσότερο.
3.Να παίρνω πιο συχνά τηλέφωνο τους αγαπημένους.
4.Να εκφράζω αισθήματα και συναισθήματα. Να λέω "Σ'αγαπάω" ακόμα και όταν είμαι σίγουρη πως ο αποδέκτης το ξέρει.
5.Να πάρω επιτέλους αυτά τα παπούτσια και να ξαναρχίσω τρέξιμο.
6.Να παίζω περισσότερο βιολί. Οι γείτονες είναι φίλοι με κατανόηση.
7.Nα κάνω περισσότερα πράγματα επειδή θέλω και όχι επειδή πρέπει.
8.Να μάθω επιτέλους να φτιάχνω origami.
9.Να πάω στην Ιαπωνία ^_^
10.Να γίνω πιο συνεπής blogger.
+1
+2
Ευτυχές, ΛΕΜΕ, και στο χέρι μας το νέο έτος! Καλή χρονιά!
Edgar Allan Poe
Λίστα για το 2011.
Θα είναι καλό, κρύβει άλλωστε στο μανίκι του δύο άσσους.
1."Do not hurry, do not rest." Goethe
2.Να διαβάζω περισσότερο.
3.Να παίρνω πιο συχνά τηλέφωνο τους αγαπημένους.
4.Να εκφράζω αισθήματα και συναισθήματα. Να λέω "Σ'αγαπάω" ακόμα και όταν είμαι σίγουρη πως ο αποδέκτης το ξέρει.
5.Να πάρω επιτέλους αυτά τα παπούτσια και να ξαναρχίσω τρέξιμο.
6.Να παίζω περισσότερο βιολί. Οι γείτονες είναι φίλοι με κατανόηση.
7.Nα κάνω περισσότερα πράγματα επειδή θέλω και όχι επειδή πρέπει.
8.Να μάθω επιτέλους να φτιάχνω origami.
9.Να πάω στην Ιαπωνία ^_^
10.Να γίνω πιο συνεπής blogger.
+1
+2
Ευτυχές, ΛΕΜΕ, και στο χέρι μας το νέο έτος! Καλή χρονιά!
Saturday, December 25, 2010
Ευχές
Κόσμε! Ου-ου!
Χιόνια Πολλά! Ανώδυνα, ανεπαίσθητα, αναίσχυντα, ειρηνικά…(και καλή απολογία, την επί του φοβερού βήματος…)
Υ.Γ.: Κρατάμε την παράδοση, και όπως και πέρυσι, το τραγούδι που συνοδεύει τις ευχές μου για εσάς είναι ο ύμνος για την ζωή. Καλά Χριστούγεννα! I've got life! So do you! :)
Tuesday, August 17, 2010
Μιας άλλης εποχής, μιας άλλης ζωής, αυτής της γης
ράθυμα απογεύματα καλοκαιριού, ένα κοκτέιλ στο χέρι, ο ήλιος να δύει γλυκά γλυκά και αυτή η μελωδία να παίζει από ένα παλιό πικάπ ξανά και ξανά και ξανά.
Στο φίλο που μου το χάρισε, ένα μεγάλο "ευχαριστώ!" για τώρα και για πάντα.
Saturday, August 07, 2010
Μέρες Ραδιοφώνου
ένα ποτό-ένα τραγούδι-ένας παραγωγός-Σαββατοκύριακα πίσω από το μικρόφωνο.
in- oh.. i sooo love and miss the radio - mode ..
Tuesday, July 27, 2010
"Δεν ξέρει ο κόσμος να ζει, κατέβα να πάμε πεζοί"
Η ζωή είναι αλλού και μια μέρα θα επιστρέψω πεζή να την διεκδικήσω. Μέχρι τότε, Νικόλας Άσιμος και το κεφάλι ψηλά.
Thursday, July 01, 2010
ΦΩΣ!
Όταν το σώμα μου αρχίσει να γίνεται ελαττωματικό, μια χάρη θα ήθελα να ζητήσω από σένα, αγαπητό Σύμπαν, που με αφουγκράζεσαι. Μια χάρη ζωτικής, στ'αλήθεια, σημασίας. Να μην χάσω την ακοή μου, μέχρι την τελευταία πνοή.
Αν διαβάζετε το μπλογκ καιρό, θα έχετε καταλάβει περίπου τι μου αρέσει και με επηρεάζει πιο πολύ. Η ζωή μου όλη περιβάλλεται προστατευτικά από το μαγικό φαινόμενο του παλμού. Τα πάντα είναι παλμός, ένα κύμα δηλαδή, κύμα και το φως που λέγεται μουσική. Φως που τρυπώνει από τις πιο μικρές χαραμάδες και δίνει ενέργεια στον απειροελάχιστο κόκκο της ύπαρξης μου.
Κάντε μια χάρη στον εαυτό σας. Αφιερώστε κάτι λιγότερο από 10 λεπτά και ακούστε για τί πράγμα μιλάω.
Αν ακούγεται έτσι από βίντεο.. αυτό το πλάσμα που ήρθε για να μας δώσει ελπίδα και πνοή, πώς τραγουδάει ζωντανά;
Ματούλα Ζαμάνη, φίλοι αναγνώστες. Ματούλα Ζαμάνη.
Sunday, June 13, 2010
Friday, May 28, 2010
Intergalactic respect for now and forever.
δες πρώτα το part 1, εδώ:
http://www.youtube.com/watch?v=DIPACyDwC14&feature=channel
και μετά συνέχισε με το part 2 για να νιώσεις γιατί το έγχορδα είναι τόσες άπειρες κλάσσεις ανώτερα από όλα τα άλλα όργανα μαζί. τέλος.
http://www.youtube.com/watch?v=DIPACyDwC14&feature=channel
και μετά συνέχισε με το part 2 για να νιώσεις γιατί το έγχορδα είναι τόσες άπειρες κλάσσεις ανώτερα από όλα τα άλλα όργανα μαζί. τέλος.
Tuesday, February 23, 2010
Friday, January 01, 2010
Χιόνια Πολλά!
Καλή Χρονιά παληκάρια!! Το 2010 είναι εδώ, και είναι καλά!
Ευχές για ό,τι ο κάθε ένας από εσάς επιθυμεί και κυρίως υγεία (promotion :P)!
Ακούστε ένα κατάλληλο τραγουδάκι, που έχει την πιο όμορφη ευχή: "Ευτυχές και στο χέρι μας το νέο έτος"! Έτσι εύχομαι να κυλήσει το 10 το καλό για όλους μας!
xxxx
da alien
Ευχές για ό,τι ο κάθε ένας από εσάς επιθυμεί και κυρίως υγεία (promotion :P)!
Ακούστε ένα κατάλληλο τραγουδάκι, που έχει την πιο όμορφη ευχή: "Ευτυχές και στο χέρι μας το νέο έτος"! Έτσι εύχομαι να κυλήσει το 10 το καλό για όλους μας!
xxxx
da alien
Tuesday, December 15, 2009
Sunday, December 13, 2009
Thursday, December 10, 2009
Friday, November 27, 2009
Wednesday, November 25, 2009
For fellow mac users
Είναι πλέον κοινό μυστικό πως ...Windows are for your granny..
Όσοι από σας λοιπόν είστε χρήστες των λατρεμένων mac και επιπλέον περιπαθείς οπαδοί του γραψίματος και έχετε βαρεθεί το OpenOffice, το Οmmwriter ήρθε για να ταράξει τα νερά του διαδικτυακού ωκεανού! Είναι βέβαια σε beta μορφή, αλλά καλύπτει τα απαραίτητα.
Δείτε το βίντεο, do yourself a favour και δώστε του μια ευκαιρία!
Όσοι από σας λοιπόν είστε χρήστες των λατρεμένων mac και επιπλέον περιπαθείς οπαδοί του γραψίματος και έχετε βαρεθεί το OpenOffice, το Οmmwriter ήρθε για να ταράξει τα νερά του διαδικτυακού ωκεανού! Είναι βέβαια σε beta μορφή, αλλά καλύπτει τα απαραίτητα.
Δείτε το βίντεο, do yourself a favour και δώστε του μια ευκαιρία!
Sunday, July 26, 2009
Monday, June 29, 2009
Sunday, June 28, 2009
Ασυμβατότητες
Για όσους νιώθουν Hard to Handle, η πιο μελίρρυτη φωνή της Soul τραγουδά:
[Ο Οtis Redding πέθανε σε ηλικία 26 ετών σε αεροπορικό δυστύχημα στο Wisconsin, 10 Δεκεμβρίου το 1967. Ηis death, a mighty bitter loss for music. ]
[Ο Οtis Redding πέθανε σε ηλικία 26 ετών σε αεροπορικό δυστύχημα στο Wisconsin, 10 Δεκεμβρίου το 1967. Ηis death, a mighty bitter loss for music. ]
Thursday, June 25, 2009
Μια ιστορία, μια συναυλία, μια φωτογραφία
Tω καιρώ εκείνω, ετών 15, ακούγοντας ραδιόφωνο ένα γλυκό απόγευμα του Σεπτέμβρη άκουσα πως 10 μήνες μετά, τον ερχόμενο Ιούλιο θα ερχόταν ο Eros Ramazzotti στην Ελλάδα για μία και μοναδική συναυλία στο ΟΑΚΑ, πριν του βάλει ο Καλατράβα(ς) την στέγη. Ενώ ποτέ δεν μου άρεσε ο Εros ιδιαιτ-έρως σαν να χάρηκα λιγάκι, και έσπευσα να μάθω Ιταλικά για να καταλαβαίνω τα τραγούδια του.
[Εκείνη τη χρονιά απορώ πως προλάβαινα να κάνω 3 γλώσσες στο φροντιστήριο, να έχω τέλειους βαθμούς σε όλα και να έχω και χρόνο για να αραάαζω, να πηγαίνω αδιαλείπτως σε χειμερινά και θερινά lives, θέατρο, σινεμά και τα τοιάυτα. Μάλλον θα είχα καλό time management, και αν είναι έτσι τώρα τι έγινε και δεν προλαβαίνω ούτε τα βασικά να κάνω; Ναι, για τον Eros έλεγα.]
Η καθηγήτρια που μου έκανε Ιταλικά ήταν μεγάλη θαυμάστρια του κυρ-Έρωτα, και αποφασίσαμε πως θα πηγαίναμε μαζί να τον δούμε όταν με το καλό ερχόταν. Μέσα σε μερικούς μήνες (γιατί μόλις πλησίαζαν οι εξετάσεις κλάταρα και τα παράτησα) έμαθα όλα του τα τραγούδια απ'έξω και τι σημαίνουν βεβαίως-βεβαίως, και ενώ μου άρεσαν ανεξαιρέτως όλα, 1 κάθε φορά που το άκουγα ανατρίχιαζα σύγκορμη (sic), παρά τα σχεδόν 10 του λεπτά. Το τραγούδι εξηγεί τι είναι η μουσική και ποια η επίδρασή του στους ανθρώπους, ο λόγος φυσικά για το Musica è.
Και οι στίχοι, για να καταλαβαινόμαστε. (Δεν τους μεταφράζω στα ελληνικά, γιατί υποθέτω πως όλοι μιλάτε αγγλικά, ναι; Ναι! )
music is
to look further and
to get lost in yourself
the light that revives
and that gathers the reflections
high azure plain open up
higher my thoughts range over
and I notice that everything
around me is music
music is
the regular dance
of all your breaths on me
the party of your eyes
you almost smile at me
you and the sound of your lips
you, always more
the harmony attained together
I'll listen to you because
you are music for me
I still hear the voices of
the street where I was born
my mother who called me
so many times but the scream
of liberty was louder
and under the sun that
lights the courtyards
I see the children's dusty runs
that by playing don't make it stop
I still hear singing in dialect
the lullabies of rain on the roof
for me this everything
this sweet appreciation
is music to remember
it's inside me...
it's part of me...
it runs with me...
it's music
music is
your friend who talks to you
when you feel lonely
you can always find a hand
it's music...
to conserve
to save together with you
listen
the more we are, the more a choir
in universal language advances
it says they also made a hole
in the skin of the sky
you can hear it
it's the howl of the stars
mentality might change
in people's heads
that listen but don't hear
before the silence
falls down on everthing
the big silence
after exploded air
because one cannot immagine
a world without music
because every single heart,
even the smallest one,
is a beating of life
and love that is
music
Στη συναυλία, που διήρκησε 3,5 ώρες, έγινε *ο χαμός* όπως ήταν αναμενόμενο, και τελείωσε με τον καλύτερο τρόπο, αφήνοντας το τραγούδι αυτό και το έταιρο κόλλημα Un altra te για το τέλος. Από αυτήν έφυγα κιόλας με τα χέρια γεμάτα.
Ένα κασκολάκι με το όνομά του, μισό καπέλο (το γείσο μόνο δυστυχώς, το άλλο μου το τραβήξαν και το έσκισαν κάτι λυσσάρες που έπεσαν επάνω μου μόλις το έπιασα :( ) τα οποία πετούσε στο κοινό και μια τεράααστια αφίσα-κειμήλιο την οποία αγόρασα απ'έξω απ'το στάδιο και μέχρι σήμερα κοσμεί τον τοίχο πάνω από το κρεβάτι μου στην Ελλάδα.
Υ.Γ.: Καιιιι μια φωτογραφία από το δωμάτιο μου για να δείτε και την αφίσα. Στην πάνω δεξιά γωνία κολλημένο και το εισιτήριο, το οποίο αν προσέξετε είναι ελάχιστα σκισμένο, γιατί από τότε που ήμουν μικρή είχα ένα πάρα πολύ κακό και αυστηρό βλέμμα που δεν άφήνε περιθώρια, και αυτό ο κυριούλης που έκοβε τα εισιτήρια το πρόσεξε και ..πρόσεξε να μην το παρασκίσει.
Τα καδράκια δεξιά του Έρωτα είναι το εξώφυλλο του δίσκου του Αλκίνοου Ιωαννίδη - Οι περιπέτειες ενός προσκυνητή (επάνω) και μια μίνι καρδαρισμένη αφίσα για τις καλοκαιρινές συναυλίες του ιδίου - από το μακρινό 2004. (κάτω)
Σε όλο το υπόλοιπο δωμάτιο υπάρχουν κι άλλες αφίσες του Αλκινοάκου φυσικά, μια εκ των οποίων και υπογεγραμμένη από τον τρισμέγιστο Μίλτο Παπαστάμου! (τόσο καιρό έχω να μιλήσω για τον Ιωαννίδη, για σιλάνς, γιατί σε βλέπω που πας να παραπονεθείς!)
Υ.Γ.2: Τη συναυλία θυμήθηκα όταν σε πρόσφατο σουαρέ η παρέα ξεκίνησε να μιλάει για γαλλική και ιταλική μουσική, και ως εκ τούτου, το ποστ αφιερώνεται στο γειτονικό πλάσμα, μαζί με ένα μεγάλο ευχαριστώ για τις αντοχές που μέχρι και σήμερα έχει επιδείξει, λαμβάνοντας υπ'όψην το γεγονός ότι δεν χρειάζεται να είναι στο σπίτι μου για να ακούει τη μουσική που βάζω, γιατί γι'αυτό φροντίζουμε εγώ και οι κατασκευαστές του βιονικού χταποδιού! Χα!
Y.Γ.3: Την τρέλα για τον Έρος την έχω ξεπεράσει προ πολλού, η αφίσα όμως εξακολουθεί να στολίζει τον τοίχο μου, ως έλάχιστο φόρο τιμής μιας πάρα μα πάρα πολύ ωραίας και ως επί το πλείστον αθώας εποχής.
[Εκείνη τη χρονιά απορώ πως προλάβαινα να κάνω 3 γλώσσες στο φροντιστήριο, να έχω τέλειους βαθμούς σε όλα και να έχω και χρόνο για να αραάαζω, να πηγαίνω αδιαλείπτως σε χειμερινά και θερινά lives, θέατρο, σινεμά και τα τοιάυτα. Μάλλον θα είχα καλό time management, και αν είναι έτσι τώρα τι έγινε και δεν προλαβαίνω ούτε τα βασικά να κάνω; Ναι, για τον Eros έλεγα.]
Η καθηγήτρια που μου έκανε Ιταλικά ήταν μεγάλη θαυμάστρια του κυρ-Έρωτα, και αποφασίσαμε πως θα πηγαίναμε μαζί να τον δούμε όταν με το καλό ερχόταν. Μέσα σε μερικούς μήνες (γιατί μόλις πλησίαζαν οι εξετάσεις κλάταρα και τα παράτησα) έμαθα όλα του τα τραγούδια απ'έξω και τι σημαίνουν βεβαίως-βεβαίως, και ενώ μου άρεσαν ανεξαιρέτως όλα, 1 κάθε φορά που το άκουγα ανατρίχιαζα σύγκορμη (sic), παρά τα σχεδόν 10 του λεπτά. Το τραγούδι εξηγεί τι είναι η μουσική και ποια η επίδρασή του στους ανθρώπους, ο λόγος φυσικά για το Musica è.
Και οι στίχοι, για να καταλαβαινόμαστε. (Δεν τους μεταφράζω στα ελληνικά, γιατί υποθέτω πως όλοι μιλάτε αγγλικά, ναι; Ναι! )
music is
to look further and
to get lost in yourself
the light that revives
and that gathers the reflections
high azure plain open up
higher my thoughts range over
and I notice that everything
around me is music
music is
the regular dance
of all your breaths on me
the party of your eyes
you almost smile at me
you and the sound of your lips
you, always more
the harmony attained together
I'll listen to you because
you are music for me
I still hear the voices of
the street where I was born
my mother who called me
so many times but the scream
of liberty was louder
and under the sun that
lights the courtyards
I see the children's dusty runs
that by playing don't make it stop
I still hear singing in dialect
the lullabies of rain on the roof
for me this everything
this sweet appreciation
is music to remember
it's inside me...
it's part of me...
it runs with me...
it's music
music is
your friend who talks to you
when you feel lonely
you can always find a hand
it's music...
to conserve
to save together with you
listen
the more we are, the more a choir
in universal language advances
it says they also made a hole
in the skin of the sky
you can hear it
it's the howl of the stars
mentality might change
in people's heads
that listen but don't hear
before the silence
falls down on everthing
the big silence
after exploded air
because one cannot immagine
a world without music
because every single heart,
even the smallest one,
is a beating of life
and love that is
music
Στη συναυλία, που διήρκησε 3,5 ώρες, έγινε *ο χαμός* όπως ήταν αναμενόμενο, και τελείωσε με τον καλύτερο τρόπο, αφήνοντας το τραγούδι αυτό και το έταιρο κόλλημα Un altra te για το τέλος. Από αυτήν έφυγα κιόλας με τα χέρια γεμάτα.
Ένα κασκολάκι με το όνομά του, μισό καπέλο (το γείσο μόνο δυστυχώς, το άλλο μου το τραβήξαν και το έσκισαν κάτι λυσσάρες που έπεσαν επάνω μου μόλις το έπιασα :( ) τα οποία πετούσε στο κοινό και μια τεράααστια αφίσα-κειμήλιο την οποία αγόρασα απ'έξω απ'το στάδιο και μέχρι σήμερα κοσμεί τον τοίχο πάνω από το κρεβάτι μου στην Ελλάδα.
Υ.Γ.: Καιιιι μια φωτογραφία από το δωμάτιο μου για να δείτε και την αφίσα. Στην πάνω δεξιά γωνία κολλημένο και το εισιτήριο, το οποίο αν προσέξετε είναι ελάχιστα σκισμένο, γιατί από τότε που ήμουν μικρή είχα ένα πάρα πολύ κακό και αυστηρό βλέμμα που δεν άφήνε περιθώρια, και αυτό ο κυριούλης που έκοβε τα εισιτήρια το πρόσεξε και ..πρόσεξε να μην το παρασκίσει.
Τα καδράκια δεξιά του Έρωτα είναι το εξώφυλλο του δίσκου του Αλκίνοου Ιωαννίδη - Οι περιπέτειες ενός προσκυνητή (επάνω) και μια μίνι καρδαρισμένη αφίσα για τις καλοκαιρινές συναυλίες του ιδίου - από το μακρινό 2004. (κάτω)
Σε όλο το υπόλοιπο δωμάτιο υπάρχουν κι άλλες αφίσες του Αλκινοάκου φυσικά, μια εκ των οποίων και υπογεγραμμένη από τον τρισμέγιστο Μίλτο Παπαστάμου! (τόσο καιρό έχω να μιλήσω για τον Ιωαννίδη, για σιλάνς, γιατί σε βλέπω που πας να παραπονεθείς!)
Υ.Γ.2: Τη συναυλία θυμήθηκα όταν σε πρόσφατο σουαρέ η παρέα ξεκίνησε να μιλάει για γαλλική και ιταλική μουσική, και ως εκ τούτου, το ποστ αφιερώνεται στο γειτονικό πλάσμα, μαζί με ένα μεγάλο ευχαριστώ για τις αντοχές που μέχρι και σήμερα έχει επιδείξει, λαμβάνοντας υπ'όψην το γεγονός ότι δεν χρειάζεται να είναι στο σπίτι μου για να ακούει τη μουσική που βάζω, γιατί γι'αυτό φροντίζουμε εγώ και οι κατασκευαστές του βιονικού χταποδιού! Χα!
Y.Γ.3: Την τρέλα για τον Έρος την έχω ξεπεράσει προ πολλού, η αφίσα όμως εξακολουθεί να στολίζει τον τοίχο μου, ως έλάχιστο φόρο τιμής μιας πάρα μα πάρα πολύ ωραίας και ως επί το πλείστον αθώας εποχής.
Subscribe to:
Posts (Atom)