Winter God Loves Me

Πριν μια δυο μέρες έγραφα πως δεν έχω αρκετό χρόνο για να κάτσω να γράψω κανονικά ποστ και ως εκ θαύματος (που λέει και ο Τζούμας) ο Πανάγαθος που μερικές φορές με αγαπάει πολύ μου έστειλε ένα κείμενο της lifewhispers όπου έγραφε όλα όσα σκεφτόμουν. Πόσο πιο τέλεια; :-D Αναδημοσιεύω λοιπόν κατόπιν αδείας, το κείμενο αυτούσιο το βρίσκετε εδώ.

Χειμώνες

Με ξύπνησε η βροχή νωρίς το πρωί. Αξημέρωτα για μένα. Σηκώθηκα από το κρεβάτι, πήρα την κουβέρτα μου και μεταφέρθηκα στον καναπέ μου. Είχα αφήσει αναμένα από χθες βράδυ και κάτι φωτάκια που έχω στο σαλόνι, και που όλοι λένε ότι είναι Χριστουγεννιάτικα, αλλά εγώ λέω ότι δεν είναι. Έξω μόλις που άρχιζε η μέρα, σκοτάδι ακόμη. Δεν ήθελα να φτιάξω καφέ. Ήθελα να μείνω μεταξύ ύπνου, ξύπνιου και του οικείου συναισθήματος του χειμώνα που ξημέρωνε.

Οι χειμώνες, φτιάχνουν τις πιο όμορφες ιστορίες. Από τον ήχο της βροχής στο μπαλκόνι, μέχρι τη μυρωδιά του καφέ το πρωί, μέχρι τη νυσταγμένη ματιά στο δρόμο, μέσα από κλειστές κουρτίνες, μέχρι τα μύχια ενός ζεστού καλοριφέρ, μέχρι ένα γκρίζο ουρανό που υπόσχεται καταιγίδες, μέχρι την αναμονή μιας αγκαλιάς . Κι επειδή είμαι άνθρωπος ανάποδος, με το που έρχεται χειμώνας μόνο φτιάχνει η διάθεση μου, έχω όρεξη να πάω για ένα ζεστό καφέ και τσιγάρο Κυριακή πρωί ( ή μια τυχαία Τρίτη), με θέα άδειες πλατείες και ανθρώπους κουκουλωμένους με παλτό. Και τώρα μόνο, ό, τι και να συμβαίνει, θα βρω δικαιολογία να πω “δε με νοιάζει”. Παίρνω μαζί μου αγαπημένες σκέψεις, πρωτόγνωρα λόγια, βραδιές με φίλους και αφήνω το mood να με παρασύρει.

Όσο μουντό και να τον θεωρείς, στην πραγματικότητα ο χειμώνας έχει τα περισσότερα χρώματα. Αρκεί να θες να τα δεις, και να μη στριμώχνεις τον εαυτό σου μέσα σε παράπονα για τη δουλειά, γκρίνια για την διαβολεμένη κίνηση στους δρόμους, και για τη βροχή που σου χαλάει τις βόλτες. Σιγά. Πάρε μια ομπρέλα (ή μην πάρεις καλύτερα) και βγες έξω, απόλαυσε το, δες το αλλιώς ρε. Βρέξε λίγο την παρουσία σου, για να αφήνεις και πιο έντονα ίχνη. Δεν έχω καλύτερο από το να τρίβω τα χέρια μου στις τσέπες στο παλτό (όχι απαραιτήτως το δικό μου ) να ζεσταθώ,και να βλέπω ίχνη της αναπνοής μου στον αέρα.

Οι χειμώνες της ζωής σου κουβαλάνε λεπτομέρειες που δεν είχες προσέξει. Και αν κοιτάξεις λίγο καλύτερα, θα δεις οτι αυτές είναι που σε βάζουν στο τριπάκι της αλλαγής.

Πολλά υποσχόμενος. Αυτό σημαίνει χειμώνας για μένα. Νομίζω, φέτος, περισσότερο από κάθε άλλο χειμώνα..

Αlien's P.S.1:Picture belongs to HeartFelt (Flickr).Thank you!!

Alien's P.S.2: Χειμωνιάτικα τραγουδάκια συνοδείας.

Κοριτσάκι mille merci :)))

Yποφέρω..

ένα από τα οδυνηρότερα βίντεο που είδα ποτέ..

Σε στυλ να μην ξεχνιόμαστε

Επειδή αραχνιάζουμε ξανά ανεβάζω 2 ωραία τραγουδάκια να βρίσκονται και μόλις βρω λίγο χρόνο θα γράψω μερικά κανονικά ποστ με αρχή μέση και τέλος, δηλαδή back to basics, "σκέφτομαι και γράφω".


Anastasia ft Ben Moody //OST Fantastic Four




Dan Wilson - Breathless



και ένα που έχει κάνει τον εγκέφαλο μου τους τελευταίους μήνες να μοιάζει κάπως έτσι:


The Last Shadow Puppets - Standing Next to me




P.S.: Photo by TangoPango, Flickr

Τα χρόνια που λείπεις/ τραγούδια της λύπης

Είναι κάποιες μέρες τώρα που θέλω να γράψω και δεν έχω τι να πω, ή καλύτερα δεν ξέρω πως να το εκφράσω (λεξιπενία) , όχι ότι τώρα τα κατάφερα, εν πάσει περιπτώσει, επειδή κι εγώ όπως και η Θεία Ντόνα είμαι παιδί του ραδιοφώνου, ένα τραγούδι θα τα πει καλύτερα από μένα.. Και όχι ό,τι κι ό,τι.. Από τα "καινούρια" και ακυκλοφόρητα τραγούδια του Αλκίνοου, του μόνου Έλληνα καλλιτέχνη που γράφει και μελοποιεί την ποίησή του (μην εξάπτεστε, δεν αναφέρομαι σε όλη του τη δουλειά). 7 λεπτά ποίησης λοιπόν, βάλσαμο για κάθε αιχμή.

(Μη) Οχυρωμένη Αντίληψη Εφηβικών Χρόνων (κι όμως είμαι ακόμα εδώ)

Καθισμένοι όλοι εδώ, σε ένα μικρό αποχαιρετιστήριο πάρτυ, παίζουμε κομμάτια των εφηβικών μας χρόνων. Με αυτό εδώ, ατελείωτες αναμνήσεις ξεπηδάν σε ένα πολύ θετικά φορτισμένο κλίμα, παύση και χαμόγελα,ιστορίες πολλές και παλιές, ο καθένας έχει να πει και κάτι διαφορετικό. Μουσική που συγκινεί, που κάποτε διαπέρναγε (πολλούς) τοίχους. Απόψε αφιέρωμα στην ελληνική χιπ χοπ, ροκ, έντεχη μουσική σκηνή. Καλό ταξίδι μικρέ :))

FF.C - Oχυρωμένη αντίληψη

A long long time ago

Μιά φορά κι έναν καιρό ήταν οι Slade, ένα βρετανικό ροκ γκρουπ, ευρέως αναγνωρισμένο και κουλ, που τα αγγλάκια αγαπούσαν ιιιδιαιτέρως. (προσέξτε τα ρούχα τους)



Έχθές όμως...τι??




(ήταν υπέροχος,yes,yes he was)

Ένα όνειρο πραγματοποιήθηκε

Αν σήμερα νιώσατε μια ευτυχισμένη ύπαρξη, αν στην σιγαλιά του απομεσήμερου ακούγατε ένα αστραφτερό χαμόγελο, μην αναρωτηθείτε, ήμουν εγώ. Σημερα για πρώτη φορά, μετά από σχεδόν 10 χρόνια διακαούς πόθου να βρεθώ πίσω από ένα μικρόφωνο σαν παραγωγός, ήθρε η στιγμή το όνειρό μου να γίνει πραγματικότητα. Σημασία δεν έχει πόσοι άκουσαν ή πού έπαιζα, το ότι ήμουν αφόρητα κομπλαρισμένη κάνοντας πολλά τεχνικά, λεκτικά λάθη, με δυσκινητη ροή και λανθάνουσα γλώσσα. Το μόνο που μετράει αυτή τη στιγμή είναι ότι κατάφερα, τόσο απρόοπτα , τόσο αναπάντεχα να κάνω έστω και άτυπα, ένα μεγάλο όνειρο πραγματικότητα.
Είμαι πλήρης. Είμαι ευτυχισμένη.

Blog Action Day - Poverty // Φτώχεια

Το φετινό θέμα της Blog Action Day είναι πολύπλευρο και πολύ επώδυνο για όσους το ζούνε αλλά και για μας τους υπόλοιπους που το βλέπουμε και δεν αντιδρούμε. Το 1/2 του πληθυσμού της γης περίπου ζει κάτω από τα όρια της φτώχειας , με λιγότερο από 1-2 $ την ημέρα και θεωρώ ότι εν μέρει είναι και δικό μας λάθος. Προσωπικά δεν ξέρω αν κάνω κάτι για να αλλάξω αυτή την εικόνα αν και θα το ήθελα πολύ,

η Μάτζικα όμως

και οι Δρομοι Ζωής σίγουρα κάνουν.

Θα ήθελα να γράψω φέτος περισσότερα υπάρχουν όμως δυσκολίες που με σταμάτανε. Ας κοιτάξουμε όλοι λίγο γύρω μας και ας κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε για όσους μας χρειάζονται.

Blog Action Day - Σε 4 ημέρες!

Blog Action Day 2008 Poverty from Blog Action Day on Vimeo.


Τέτοιο καιρό πριν από ένα χρόνο ετοιμαζόταν η πρώτη καμπάνια που ζητούσε από τους μπλόγκερ να ενωθούν και να δώσουν τις δικές τους ιδέες για ένα θέμα που αφορά σε όλους μας, το περιβάλλον. Εξαιρετικό ενδιαφέρον έδειξαν μπλόγκερς από όλο τον κόσμο, συνολικά 20.000 sites ανταποκρίθηκαν, δημοσιογράφοι παραδοσιακών και διαδικτυακών μέσων μαζικής ενημέρωσης, καθημερινοί χρήστες του διαδικτύου και ο Έλληνας Βουλευτής Περιβάλλοντος της Κομισιόν, Σταύρος Δήμας. Κατά τη διάρκεια της διαδικτυακής συζήτησης, ο κ. Δήμας ζήτησε από την Ελλάδα να υιοθετήσει έναν καλύτερο τρόπο διαχείρησης αποβλήτων (πράγμα το οποίο δεν γνωρίζω αν έγινε πράξη, πάντως είναι μια καλή αρχή), ενω η Καθημερινή και ο ΣΚΑΙ αφιέρωσαν χρόνο και μελάνι για να αναφερθούν στην πρωτοποριακή ιδέα.

Φέτος η μη κυβερνητική, μη κερδοσκοπική οργάνωση Blog Action Day στις 15 Οκτώβρη καλεί τους μπλογκερς που ενώνονται για ένα κοινό σκοπό, να πυροδοτήσουν τη δημόσια συζήτηση και να δώσουν ιδέες για τη φτώχεια και την καταπολέμισή της.

Δείτε περισσότερες πληροφορίες εδώ και το άρθρο της Καθημερινής που ανταποκρίθηκε πέρυσι εδώ.

Σε 4 μέρες!! Διαδώστε το!!

What is a friend? A soul in 3 bodies..

We fly away from each other, though we always end up together.

Για τον Σταύρο και τη Χριστίνα και όλα όσα ζούμε μαζί.. Σας ευχαριστώ.

Κι άλλο άσμα

Για να μην αραχνιάσει το πτωχό πλην τίμιο τούτο μπλογκ, σας ανεβάζω τους στίχοι και το τραγουδάκι που ακούγεται στην διαφήμιση του MacBookAir (καημός μεγάλος) που

α. μου το αφιερώνω
β. παραδόξως έχει εξαιρετικό βίντεο κλιπ
γ. για να τραγουδάτε κι εσείς δυνατά και καθαρά και για να μην είμαι μόνο εγώ weirdo.



I'm a new soul
I came to this strange world
Hoping I could learn a bit 'bout how to give and take.
But since I came here,
Felt the joy and the fear
Finding myself making every possible mistake

la-la-la-la-la-la-la-la...

I'm a young soul
In this very strange world
Hoping I could learn a bit bout what is true and fake
But why all this hate?
Try to communicate
Finding trust and love is not always easy to make

la-la-la-la-la-la-la-la...

This is a happy end
'Cause you don't understand
Everything you have done
Why's everything so wrong?
This is a happy end
Come and give me your hand
I'll take you far away

I'm a new soul
I came to this strange world
Hoping I could learn a bit bout how to give and take.
But since I came here,
Felt the joy and the fear
Finding myself making every possible mistake

I'm a new soul... (la, la, la, la,...)
In this very strange world...
Every possible mistake
Possible mistake
Every possible mistake
Mistakes, mistakes, mistakes...
Take take take take take... take a mistake
Take, take a mistake
Take, take a mistake

Αny other New Souls?

2 μέρες μόνο

Το ζητούμενο στην προκειμένη είναι η ερμηνεία της Γαλάνη. Κακεντρεχή σχόλια για τον Παπακαλιά, με την απόλυτη δημοκρατικότητα που με χαρακτηρίζει, θα διαγραφούν.

Συμμάζεμα

Αυτές τις μέρες τρέχω και δεν φτάνω, για πολλούς και διάφορους λόγους, ο σημαντικότερος εκ των οποίων είναι βέβαια το Πανεπιστήμιο. Τις τελευταίες δύο εβδομάδες όμως είχα ένα συνοθύλευμα εργασιών που έπρεπε να γίνουν και δεν έπαιρναν αναβολή. Πρώτο και κύριο έπρεπε να πάω στη σχολή να γραφτώ, να βρω τα βιβλία που μου έλειπαν, να πάρω πρόγραμμα, καινούρια μεγάλα τετράδια με θέματα και όλα τα σχετικά που πρέπει να κάνουν όλοι οι φοιτητές του κόσμου, να συναντηθώ με φίλους που είχα να δω από τον Ιούνιο, να καλωσορίσω μέλη της οικογένειας που ήρθαν για ένα γεια (μόνο), να είμαι μέσα σε συνεχή ενθουσιασμό για την νέα ακαδημαϊκότατη χρονιά που ξεκινά, να χαίρομαι να χαίρομαι και να χαίρομαι. ΑΛΛΑ μέσα σε όλη αυτή την τρέλα τις τελευταίες 4-5 μέρες κατάφερα και κρύωσα. Συναχώθηκα για τα καλά, οι αμυγδαλές τούμπανο, και τώρα που ξεπρήστηκαν έχουν μετατρέψει την γλυκιά και μεταξένια μου φωνούλα σε βραχνή και ελαφρώς μπάσα. Οι φίλοι μου εν τω μεταξύ με έχουν ταράξει στο δούλεμα για την μετατροπή της φωνής, και επειδή δεν έχουμε και με τι να ασχοληθούμε, έπαθα και μια ωραιότατη ψύξη στη μέση και ήρθε κι έδεσε το γλυκό.. Ένα πρόβλημα με το χέρι για το οποίο γκρίνιζα σε παλαιότερο ποστ εξακολουθεί να υπάρχει, και τελικά χρειάζεται χειρουργείο, οπότε χρειάζομαι ρεκτιφιέ άαααμεσο.
Αλλά εντάξει, δεν ξενερώνουμε ποτέ, οπότε κλείνω τα μάτια σε ό,τι με ενοχλεί και για τους επόμενους μήνες θα είμαι χωμένη με τα μούτρα στα βιβλιαράκια μου, τα οποία δεν με έχουν προδώσει ποτέ, θα βάλω τα δυνατά μου και είμαι σίγουρη ότι όλα θα πάνε όπως ακριβώς πρέπει. Δεν ξέρω αν θα γράφω συχνά, μιας και το εφετινό πρόγραμμα απαιτεί μαθήματα από τις 7:30 το πρωί (κλινικές) μέχρι αργάααα το απόγευμα, αλλά θα περνάω όσο μπορώ να σας διαβάζω και να πετάω και κανά νέο από 'δω.
Καλό Φθινόπωρο σε όλους καλά να περνάτε :)

Υ.Γ.:Είδα στα Mango ένα παλτό κόλαση. Λέτε να βάλω το κρύωμα σαν δικαιολογία για να το αποκτήσω (άμεσα); :ρ

Δεν υπάρχουν

1

2

3

Μετά την καταστροφή

Μετά από το κάψιμο του προηγούμενου ποστ, που είχε και λαχταριστές backstage λεπομέρειες, και για να επανέλθουμε λίγο στα γνωστά επίπεδα, πάρτε βίντεάκι φρέσκο και μυρωδάτο.
James Blunt - I Really Want You



Η λεπτομέρεια που κάνει τη διαφορά: Όσοι από σας σκοπεύετε να ταξιδέψετε προς κεντρική Εουρώπα και δεν τον ακούσατε στην Αθήνα (επείδη τότε θυμηθήκανε τα ζώα να κλείσουν το θέατρο του Λυκαβηττού) ωστόσο καίγεστε να δείτε αυτό το καλό παιδί από κοντά..

25-10 θα είναι στη Βουδαπέστη
26-10 στην Μπρατισλάβα
27-10 στην Πράγα και
28-10 στη Βιέννη (ολέ ολέ)

Όσοι πιστοί προσέλθετε, προσφέρομεν και δωρεάν ξενάγηση!

Mislead Creativity - 90's Compilation//Updated Update!

Εχθές ήταν ένα πολύ οδυνηρό βράδυ. Συζητώντας με φίλο περί μουσικής καταλήξαμε ότι μπορεί μεν να μην μεγαλώσαμε με τραγούδια των 70's και 80's που ήταν εμπνευσμένα και κομματάρες (ευτυχώς έτσι γλυτώσαμε και την φριχτή μόδα της εποχής) και μπορεί να μην μπορούν οι επόμενες δεκαετίες να συγκριθούν με αυτές τις δύο αλλά και η δεκαετία του 90 μουσικά είχε να προσφέρει άξια δείγματα δημιουργικότητας, τρας και ανεκδιήγητης ενδυμασίας. Με τη βοήθειά του λοιπόν, και αφού θυμηθήκαμε τα τραγούδια που ακούγαμε στο δημοτικό σας παραθέτω ό,τι μας προκάλεσε πολλά μικρά εγκεφαλικά συγκίνησης και εύχομαι να προσφέρει και σε σας το ίδιο.

90’s Compilation Part A

1.Θάνος Καλλίρης – Το νου σου κύριε Οδηγέ

2.Θάνος Καλλίρης – Κάποιο Καλοκαίρι

3.Κωνσταντίνα - Γλυφάδα-Μαρακές

4.Κωνσταντίνα – Θα φύγω με τους φίλους μου για Κάιρο

5.Κωνσταντίνα - Μια Ελλάδα φως

6.Κώστας Χαριτοδιπλωμένος – Ψηλές Κοντές

7.Γαρμπή & Σχοινάς - Και ζήσαμε

8.Χρήστος Δάντης - Μωρό μου εσύ

9.Χρήστος Δάντης – Πάει η αγάπη μου

10.Χρήστος Δάντης – Που και πότε

11.Χρήστος Δάντης – Ψάξε με

12.Χρήστος Δάντης – Κάποιος σ’αγαπάει

13.Χρήστος Δάντης – Οι ωραίοι έχουν χρέη

14.Στέφανος Κορκολής – Έχω μια διαίσθηση

15.Στέφανος Κορκολής – Μάρε-Μάρε

16.Στέφανος Κορκολής – Και βγάλε το κραγιόν σου

17.Στέφανος Κορκολής – Ti voglio

18.Στέφανος Κορκολής – Σκόνη και Θρύψαλλα

19.Στέφανος Κορκολής - Με το σημάδι του σκορπιού

20.Σοφία Αρβανίτη – Μη μου μιλάς για καλοκαίρια

21.Πωλίνα & Δάντης – Push-Ups

22.Πωλίνα – Πάμε για τρέλες στις Σεϋχέλλες

Εδώ το Πρώτο Μέρος

90’s Complilation Part B

1.Kώστας Μπίγαλης – Μελισσούλα-Μελισσάκι

2.Kώστας Μπίγαλης – Στης Μονεμβασιάς τα Κάστρα

3.Kώστας Μπίγαλης - Γειτόνισσα

4.Kώστας Μπίγαλης – Ρίνα Κατερίνα

5.Kώστας Μπίγαλης – Του Αιγαίου τα μπλουζ

6.Kώστας Μπίγαλης –Τούλα Υποκριτούλα

7.Kώστας Μπίγαλης – Η κόρη του περιπτερά

8.Kώστας Μπίγαλης – Σημαδάκι μελανό

9.Kώστας Μπίγαλης – Ψούρης Καψούρης

10.Χρήστος Δάντης – Δακτυλικά Αποτυπώματα

11.Χρήστος Κυριαζής – Έχω κλάψει

12.Χρήστος Κυριαζής – Μου θυμίζεις τη μάνα μου

13.Χρήστος Κυριαζής – Τα τσιγάρα, τα ποτά και τα ξενύχτια

14.Κώστας Χαριτοδιπλωμένος – Καίγομαι

15.Κώστας Χαριτοδιπλωμένος – Κίνδυνος Θάνατος

16.Καίτη Γαρμπή – Κι αν ξυπόλητη χορεύω

17.Καίτη Γαρμπή – Μη με συγκρίνεις

18.Καίτη Γαρμπή – Ατόφιο Χρυσάφι

19.Πεπάρα Τσεσμελή – Και Σκανδαλίζομαι

20.Πεπάρα Τσεσμελή – Οι Μπότες

21.Έφη Σαρρή – Τι είχαμε, τι χάσαμε; (οεο;)

22.Βίσση&Καρβέλας – Ένα χρόνο το περισσότερο (μάξιμουμ λέμε)

23.Άννα Βίσση – Παραισθήσεις

24.Άννα Βίσση – Παραλύω

+1 από τα 80’s: Πωλίνα – Ούρσουλα (εντάξει, εδώ αν δεν ξέρεις ποια είναι η τραγουδίστρια χάνεις τ’αυγά και τα πασχάλια)

Εδώ το Δεύτερο Μέρος

Update!!

90’s Compilation – Part C

1.Βίκυ Χαρίτου – Νύχτες στη Μύκονο

2.Θάνος Καλλίρης - Γιορτάζω

3.Θάνος Καλλίρης – Αγάπη Καλοκαιρινή

4.Πασχάλης – Joanna (give me hope)

5.Πασχάλης – Το σχολείο

6.Ελίνα Κωνσταντοπούλου – Όταν το τηλέφωνο χτυπήσει

7.Αντύπας – Είμαι ανεβασμένος

8.Αντύπας – Καλησπέρα

9.Λάμπης Λιβιεράτος – Μπαμ και Κάτω!

10.Ζιγκ Ζαγκ – Φύσηξε Έρωτας

11.Ζιγκ Ζαγκ – Γι’αυτό σ’αγαπώ

Κι εδώ το τρίτο (και τελευταίο)

N.B.:Τα τραγούδια του Πασχάλη δεν είμαι σίγουρη ότι ανήκουν στα 90's, καθώς οι πληροφορίες που μπορούσα να αλιεύσω ήτo περιορισμένες. Επίσης, ψάχνω απεγνωσμένα το τραγούδι του Πασχάλη με την κόρη του Ζήνα - Οι Καταπληκτικοί και του Δάκη το Τσάι με Λεμόνι (στο μπαλκόνι). Όποιος καλός άνθρωπος τα έχει, εγώ τεμενάδες θα του κάνω αν τα στείλει!

Καλή Ακρόαση!


Υ.Γ.1: Η συλλογή αφιερώνεται με αγάπη στον Σταύρο και τη Χριστίνα που ξέρω ότι θα εκτιμήσουν δεόντως το περιεχόμενο.

Υ.Γ.2: Προσθαφαιρέστε ελεύθερα!

Υ.Γ.3: Και τώρα που έκαψα και τα τελευταία εναπομείναντα εγκεφαλικά κύτταρα, σας αφήνω να απολαύσετε τα άσματα των ασμάτων και να θυμηθείτε τα παλιά.Σμουατς!

Y.Γ.4: Mε την ευγενική χορηγία του Hourglass βρέθηκαν τα τραγούδια που πιο πάνω αναζητούσα!
Εδώ ο Δάκης
Κι εδώ ο Πασχάλης μετά κόρης!
Σ'ευχαριστώ πολύ Ηourglass!! ^_^

In-anime-mode

Τώρα τελευταία και ύστερα από πολύμηνη αποχή άρχισα να ξαναβλέπω άνιμε. Τα άνιμε είναι ιαπωνικές σειρές animation (που από κει προέρχεται και η λέξη) και όχι απλά cartoon που πολλοί λανθασμένα λένε, συνήθως fiction αλλά όχι απαραίτητα επιστημονικής φαντασίας με την έννοια που την ξέρουμε από τον αμερικανικό κινηματογράφο, που έγιναν ιδιαίτερα δημοφιλή την τελευταία δεκαετία. Το Cowboy Bebop και το Death Note ήταν οι δύο τελευταίες σειρές που είδα και ήταν και οι δύο απερίγραπτα καλές.


Η πρώτη εξελίσσεται ανάμεσα σε πολλούς διαφορετικούς πλανήτες και είναι η ιστορία μιας ομάδας κηνυγών κακοποιών για την χρηματική αμοιβή που δίνεται (bounty hunters).Οι χαρακτήρες περνάνε διάφορες αστείες καταστάσεις ενώ σιγά σιγά αποκαλύπτεται το..αμαρτωλό τους παρελθόν.




Η άλλη είναι η ιστορία ενός νεαρού, πολύ καλού μαθητή και εξαιρετικά έξυπνου με την ευρεία έννοια που ξαφνικά αποκτά ένα τετράδιο με υπερφυσικές ιδιότητες. Στις σελίδες αυτού του τετραδίου, ο άνθρωπος του οποίου το όνομα θα γραφτεί, πεθαίνει ενώ η δυνατότητα του κατόχου να δώσει λεπτομέρειες για τον τρόπο θανάτου του θύματος δίνει ένα άλλο touch στην πλοκή. Δεν σας λέω περισσότερα γιατί θα το χαλάσω και δεν θέλω.

Εάν θέλετε να δείτε κάτι διαφορετικό, πολύ έξυπνο και καλοφτιαγμένο δοκιμάστε τες (και τα άνιμε γενικότερα βεβαίως βεβαίως). Οι μυημένοι ξέρετε που να τις βρείτε (αν δεν τις έχετε ήδη δει), οι υπόλοιποι μη διστάσετε να με ρωτήσετε.

Καλή Κυριακή α τούτι!

Αφιερωμένο, εξαιρετικά!

Aυτό το ποστ το ετοίμαζα μέρες. Στην αρχή σκέφτηκα να μην το κάνω και ό,τι έχω να πω να του το πω κατ'ιδίαν, αλλά αργότερα αποφάσισα πως την χαρά και ταυτόχρονα την λύπη που νιώθω απόψε θα ήθελα να μπορώ να την αποτυπώσω και κάπου αλλού εκτός από την μνήμη μου.

Απόψε άλλος ένας από την μικρή μα αγαπημένη μας παρέα περνάει το τελευταίο του βράδυ στην Αθήνα. Άλλος ένα από μας δηλαδή, ετοιμάζεται να φύγει για "τα ξένα", για να βρει αυτό που ψάχνει, να συνεχίσει τις ήδη επιτυχημένες του σπουδές, να ζήσει το όνειρό του και να μας κάνει για ακόμη μία φορά περήφανους.

Αντιλαμβάνομαι όλους τους φόβους και τις ανασφάλιες που αυτή τη στιγμή νιώθει, αφού από προσωπική εμπειρία ξέρω τι είναι να φεύγεις απ'τη χώρα σου, μόνος σου, για σπουδές.
Χαίρεσαι που πας για κάτι καινούριο, για κάτι που σου αρέσει, λυπάσαι που αφήνεις πίσω όλους τους αγαπημένους και δικούς, αγωνιάς για το τι ακριβώς θα συναντήσεις.
Απόψε όμως χαίρομαι σαν να έφευγα εγώ και ταυτόχρονα λυπάμαι σαν να έφευγα εγώ, κι αυτό γιατί ο Σταύρος δεν είναι απλά ένας φίλος, είναι πια κομμάτι της καρδιάς μου. Από αυτά τα μεγάλα που χαίρεσαι που το έχεις πάνω σου, που κάθε μέρα που περνάει σε κάνει περήφανο που το γνωρίζεις, κι ας σας χωρίζουν κανά δυο χιλιάδες χιλιόμετρα. Ο Σταύρος είναι το παιδί που για ό,τι μου συμβαίνει σε κείνον θέλω να μιλήσω, που διπλασιάζει τη χαρά μου και διχοτομεί τη λύπη μου, που είναι δίπλα μου για τα μικρά και τα μεγάλα.

Η Αθήνα χωρίς εκείνον δεν θα είναι η ίδια. Το λέω και το πιστεύω, αυτό το υπέροχο πλάσμα αλλάζει το χρώμα της πόλης μας. Και μπορεί τώρα να στεναχωριέμαι και λίγο που όταν θα γυρίζω στην Αθήνα δεν θα είναι εκεί, μα είμαι σίγουρη πως όταν και όπου ξαναβρεθούμε θα είναι σαν να μην πέρασε μια μέρα.

Σταύρο μου, είμαι σίγουρη πως θα διαπρέψεις εκεί που θα πάς και πως όλα θα είναι όπως ακριβώς τα ονειρεύεσαι.Εύχομαι αυτή να είναι μόνο η αρχή για μια λαμπρή σταδιοδρομία και η βάση για ένα αξιοζήλευτο μέλλον. Ήρθε η ώρα ακριβέ μου φίλε.

Υ.Γ.: Νομίζω το ξέρεις ήδη ότι σε λατρεύω, ε; Να προσέχεις το φιλαράκι μου.

The Medical Student

Βρείτε με!!

Λιτά κ Απέριττα - Επιστρέψαμε με Επιθυμίες