Saturday, May 24, 2008

Ναι στον Αντικαπνιστικό Νόμο στην Ελλάδα


Μόλις διάβασα στον Γκρινιάρη μια πολύ συγκροτημένη και πειστική ανάρτηση επί του θέματος.
Noμίζω είναι ώρα να παρθούν τα αντίστοιχα μέτρα.. Γιατί μπορείς να βλάπτεις τον εαυτό σου όσο θες, αλλά όχι και τον δικό μου.


Η φώτο κι αυτή, τροποποιημένη, από τον Γκρινιάρη

Friday, May 23, 2008

Legalize Catatonia, yes you can do it!

Κατηγορήθηκα ότι για να διαβάσει κανείς το μπλογκ μου πρέπει να έχει φάει μια βραστή πατάτα για να ανέβουν τα επίπεδα προσωπικής ευτυχίας. Ε, λοιπόν, όχι κύριος. Δεν θα πεις εσύ το μπλογκ μου καταθλιπτικό! (αν και θα έπρεπε να το πάρω για κοπλιμέντο)






ή εναλλακτικά






Χα!

Wednesday, May 21, 2008

Facebook, Connecting People ( HaaHaa)

Νέα μάρκα κρασιού

Το είδα στον ΜΑD αλλά έπαιξε και σε άλλα μπλογκ. Xωρίς ίχνος ντροπής ... To κρασάκι του Τσου

Μια Ένωση και ένα τσιπ για την προστασία μας

Βρήκα στο youtube ένα βίντεο που είναι λίγο τρομακτικό. Αφορά σε κάτι που δεν ακούστηκε σχεδόν καθόλου στα Μ.Μ.Ε. της Αμερικής, στην ένωση Η.Π.Α. - Μεξικό - Καναδά το 2005 (Νοrth American Union) που σκοπό έχει σταδιακά ο κόσμος να γίνει 1 Παγκόσμια Κυβέρνηση(με την ένωση της Ε.Ε., της Αφρικανικής και της Ασιατικής Ένωσης που θα ακολουθήσουν). Το βίντεο μιλάει και για την κατασκευή ενός τσιπ (VCHIP)που αποσκοπεί στην παρακολούθηση κάθε ανθρώπου. Το αστείο στην υπόθεση είναι ότι δεν (θα) μας το επιβάλλουν αλλά θα το ζητήσουμε, για την προστασία μας. Μοιάζει αληθινό αλλά εύχομαι να μην είναι.

Monday, May 19, 2008

Καλή επιτυχία

Aύριο το πρωί είναι η πρεμιέρα της πιο σημαντικής μάχης που δίνουν χιλιάδες μαθητές κατα τη διάρκεια της σχολικής τους καριέρας για τη θέση σε μια σχολή, αυτή που ουσιαστικά θα καθορίσει το μέλλον τους. Ανάμεσα σε αυτά τα παιδιά είναι και η αδελφή μου, μια μπουμπού 17 ετών και ένας πολύ καλός μου φίλος, ο Γιάννης. Εύχομαι σε αυτά τα δυο παιδιά αλλά και σε όλους τους υποψηφίους καλη επιτυχία, ψυχραιμία και γερά νεύρα για τις μέρες που ακολουθούν. Το καλοκαίρι σας είναι μια ανάσα, κάντε λίιγη υπομονή και σύντομα θα το απολαμβάνετε!!

xx

Friday, May 16, 2008

Αδικία



Πριν από λίγο ζαχάρωνα βιβλία για βιολιά στο πλέον αρμόδιο σάιτ. Βιρτουόζους, ιστορικά, σπάνια κομμάτια, αφίσες. Περιχαρής έβαλα στο καλάθι μου αυτά που μου γυάλισαν περισσότερο, μόνο και μόνο για να διαπιστώσω ότι τα έξοδα αποστολής είναι σχεδόν όσο και η παραγγελία, εκτός αν μένεις Αγγλία. Ε όχι!!! Αδικία κυρίες και κύριοι, Α Δ Ι Κ Ι Α !!
Tη βλέπω εγώ τη δουλειά... μόνιμος κάτοικος U.K. asap!!

Στη φωτογραφία, "King of Spain" Stradivari ca. 1696, ένα από τα ελάχιστα διακοσμημένα όργανα του κατασκευαστή

Tuesday, May 13, 2008

It takes every breath


Μερικές φορές,νιώθεις πως από την κατά τα άλλα υπέροχη ζωή σου κάτι λείπει. Δεν μπορείς να το προσδιορίσεις ακριβώς ξέρεις όμως πως δεν είναι κομμάτι αχαριστίας. Σκέφτεσαι πως ναι μεν κάνεις πράγματα που σου αρέσουν, είσαι υγειής , έχεις φίλους και οικογένεια τριγύρω σου , κάτι όμως θα ήθελες να έχεις ακόμα. Κάτι για άλλους παντελώς ασήμαντο για σένα όμως ικανό να σου λύσει ακόμα και τις μεγαλύτερες στεναχώριες. Ή σε άλλες περιπτώσεις κάτι θα ήθελες να σου λείπει για να πεις με σιγουριά πως είσαι πλήρης.

Συνήθως, αν και όχι απαραίτητα, για τέτοιες σκέψεις η αιτία είναι μια μεγάλη απογοήτευση, πρόσφατη ή όχι, μεγαλύτερη ή μικρότερη δεν έχει σημασία, και σε παίρνει λίγο από κάτω (ή λίγο περισσότερο ) και οι σκέψεις σου εκεί που ήταν μια μικρή χιονόμπαλα, στο τέλος καταλήγουν μια χιονοστοιβάδα που σε παρασέρνει κι εσένα και σκάτε παρέα στη βάση του βουνού που βασιλικά κυριαρχούσες.

Σε αυτό καμιά φορά συνήγορος είναι η μουσική. Αυτή η εκπομπή για παράδειγμα που είναι στα χέρια εκείνου του πιτσιρικά, λίγο μεγαλύτερος από σένα, αλλά αρκετά έμπειρος στο χώρο έτσι ώστε ξέρει να χειρίζεται τη μουσική κι εσένα μαζί και σε πάει εν αγνοία σου όπου θέλει , σε μονοπάτια αρκετά μελό για να συνεχίζεις τις μπερδεμένες σκέψεις σου, όχι όμως τόσο ώστε να βάλεις τα κλάμματα, και σε έχει σε τέτοιο τέμπο σαν να ξέρει ακριβώς πως νιώθεις και τι σκέφτεσαι αυτή τη στιγμή. Κι εκεί, όταν έχεις φτάσει σχεδόν στο αδιέξοδο, βάζει κάτι λίγο πιο δυναμικό, και λες, ώπα ρε γαμώτο, here I am , that’s what I do, έχω την κατάσταση στα χέρια μου, το’χω! ή ακούς το «I’ll be lying here by your side , don’t be afraid, you’re not alone» και κάαπως ηρεμείς. Αλλά είναι τσογλάνι ο πιτσιρικάς, και σε έχει μια χαρά και σου παίζει και κρυφτούλι άμα θέλει γιατί εκείνος βαριέται και είναι μόνος σε ένα στούντιο (αρκετά ευρύχωρο ομολογουμένως) και για 2-3 ώρες έχει ένα μικρόφωνο μπροστά του, ένα πισί και άπειρα τραγούδια, και έχει το χρόνο να τα συνδυάσει καταλλήλως και παίζει με τον πόνο σου..

Εν τέλει όμως, καταλήγεις πως ξέρεις τι είναι αυτό που θα ήθελες διακαώς για να νιώσεις ευτυχής. Αυτό το κατά άλλους ασήμαντο κι αδιάφορο τώρα φωσφορίζει πάνω από το κεφάλι σου και ξέρεις. Όμως.. τώρα μόνο αντιλαμβάνεσαι πόσο αδύνατο είναι.Ειρωνία. Από κάθε άποψη, όπως κι αν το δεις, δεν γίνεται. Δεν θα μπορέσεις να το καταφέρεις ποτέ των ποτών γιατί δυστυχώς δεν είναι προτεραιότητα, είναι λεπτομέρεια. Δεν θα μπορούσε να είναι δηλαδή. Γιατί ξέρεις ότι δεν είναι το αλεύρι για το κέικ αλλά η βανίλια. Κέικ χωρίς βανίλια γίνεται, χωρίς αλεύρι όμως; ..

Βέβαια, λένε πως όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια, ο Θεός γελά. Θα ήθελα όμως εαν γίνεται, αυτή τη φορά όταν γελά πάνω από τα δικά μου σχέδια, να τα μπουρδουκλώσει , να τα ανακατέψει λιγουλάκι, να μόνο τόσο δα, και να χωρέσει μέσα και αυτό που τόσο πολύ θέλω.

Ράσο αντίσκοινο

Αντρέα, μην αλευρώσεις τις πατάτες!

Δουλειά ΛΕΜΕ!!

Ακούγεται πολύ στα ραδιόφωνα και μας αρέσει ακόμα περισσότερο. Οι περιπέτειες, σήμερα σας το χαρίζουν!

Kelly Rowland - WORK!

Εδώ! το βίντεο (δεν επιτρέπει embedding) και εδώ! το άσμα ιτσέλφ!


NJoy!

Monday, May 12, 2008

Κατι πραγματικά σημαντικό

Ο Μαντ, ο αγαπημένος γιατρός της μπλογκόσφαιρας, που σκέφτεται για εμάς πριν από εμάς έκανε ένα καταπληκτικό και φοβερά ενημερωτικό ποστ με θέμα την Μονάδα Υποκαταστάτων του ΟΚΑΝΑ και το Κέντρο Αναφοράς ΑΙDS στην Θεσσαλονίκη (και όχι μόνο). Περάστε να το διαβάσετε, μόνο καλό μπορεί να σας κάνει. Γιατί μερικά πράγματα πρέπει να τα ξέρουμε..

Μαντ, τρελό αγόρι, σε ευχαριστώ θερμά που ασχολείσαι με κάτι τόοσο σημαντικό.

Saturday, May 10, 2008

Ανωτέρα Βία

Ξέρεις. Έχεις κανονίσει να κάνεις ένα σωρό πράγματα για το Σαββατοκύριακο (διάβασε: διάβασμα) οπότε πού χρόνος για μπλόγκινγκ. Και τότε.. σε μια ανύποπτη στιγμη ο αδελφούλης σου σου στέλνει μια μικρή και αθώα φωτογραφία. Και ξεκινά μια συζήτηση σε γλώσσα λανθάνουσα. Ή το θέατρο του παραλόγου με θεματική τις 3 επόμενες εικόνες. Δεν έφταιγα εγώ, αλήθεια..... αλλά έπρεπε να σας ενημερώσω...





Thursday, May 08, 2008

Θανατική ηδονή

Όταν έχεις ακούσει πάρα πολύ ένα συγκρότημα, έναν τραγουδιστή ή ένα συγκεκριμένο τραγούδι σε βαθμό που να ξέρεις ακόμα και τις παύσεις για αναπνοή, και η μουσική αυτή γίνεται το soundtrack μιας περιόδου, χρειάζεσαι ένα διάλειμμα από αυτή για να επαναπροσδιορίσεις τη σχέση σου μαζί της. Θα περάσει όμως ο καιρός και τότε θα έρθει η στιγμή που η τύχη, η μοίρα (you name it) φέρνει μπροστά σου δυο νότες που θα σε επαναφέρουν στην τάξη και την ασφάλεια που μέχρι πριν λίγο καιρό σου πρόσφεραν, και τότε θα 'ναι .. σαν να μην πέρασε μια μέρα.

Πολλοί θα συμφωνήσουν πως οι Πυξ Λαξ και πολλά τραγούδια τους (αν όχι όλα) είναι ύμνος, είναι θρησκεία. Στο όνομα τους άνθρωποι πίνουν νερό, αφού είναι ένα συγκρότημα που έχει προσφέρει πολλαπλές συγκινήσεις στο κοινό του, τραγούδια αξεπέραστα και μία μόνο απογοήτευση. Τη διάλυση του.

Σήμερα μετά από πολύ καιρό άκουσα ένα τραγούδι που έχει σημαδέψει πολύ κόσμο και ασφαλώς κι έμενα. Η έμπνευση για τη δημιουργία του προέρχεται από μια κοπέλα που σε μια συναυλία έδωσε στο συγκρότημα ένα χαρτάκι με τη φραση

"Ακόμη δεν κατάλαβα γιατί θανατική ηδονή μου χάριζε το κάθε σου φιλί κι ακόμη περισσότερο γιατί έπαψες αγάπη να θυμίζεις...."



Friday, May 02, 2008

Απορία

Μήπως ξέρει κανένας άνθρωπος από που μπορώ να κάνω streaming τη σειρά Πάλι από την Αρχή;

Tuesday, April 29, 2008

Η πρώτη ευχή είναι πάντα η καλύτερη




"και όταν θα σου λένε το happy birthday να ξέρεις ότι κάπου εκεί θα είμαι κι εγώ και θα το λεω.."



(photo by deviantart)

Friday, April 25, 2008

Auf Wiedersehen, το λένε και οι Scorpions στο Humanity!



Όταν γκρινιάζω πολύ στο μπλογκ το δικό μου ή τα δικά σας, νιώθω πως μια ανώτερη δύναμη σας λυπάται, και σας κάνει το χατήρι και για μερικές μέρες σας απαλλάσσει από το νιαούρισμά μου.
Εξηγώ.

Όπως ήταν προγραμματισμένο, το εφετινό Πάσχα θα το πέρναγα με τα παιδάκια μου, στην Ουγγαρία, όπου θα άραζα για το μαγικό διήμερο του Μ.Σαββάτου και του Πάσχατος και μετά SSDD. Θκκιάβασμα και προσευχή. Για να είμαι ειλικρινής, θα΄θελα να πάω στην Ελλάδα για κανά δεκαπενθήμερο έτσι για αρχή ή να έρθει από το δω ο Μικρός Einstein (a.k.a. το καμάρι της οικογένειας), επίσης για το προαναφερθέν διάστημα, για να νιώσουμε το ιερό των ημερών, όχι τίποτα άλλο...
Αλλά δεν μας έκατσε, γιατί σου λέει κι αυτός ο δόλιος ο πατέρας, έχετε απλώσει τραχανά και ξες τώρα, πλύντε τα χεράκια σας και άμετε (sic) να τον εμαζέψετε. Και έτσι θα κάναμε, γιατί είμαστε υπάκουα τεκνά, αμφότεροι.

Αλλά, γονιός είναι κι αυτός, πονάει που τα σπλάχνα του δεν είναι απλώς μακριά από την οικογενειακή στέγη, αλλά είναι και μακριά το ένα (σπλάχνο) από το άλλο.
Κι έτσι το πρόγραμμα άλλαξε και εντός ολίγου, ελαχίστου θα έλεγα, η μικρή Χουανίτα θα πάει να βρει τον εξίσσου μικρό Einstein. Βέβαια όχι αβασάνιστα, διότι ναι μεν θα κάνουμε Πάσχα ++ μαζί, αλλά θα ρίξουμε και κανά πεντόκιλο διάβασμα, να περάσουν κι οι μέρες, όχι τίποτα άλλο...

Meanwhile, αφού το κάνω που το κάνω το ταξίδι, είπα να περάσω μια βόλτα από την γειτονική Βιέννη να δω τι χρώμα έχει.
Λοιπόν, δεν ξέρω αν σας έχω πει, αλλά όταν ήμουν μικρούλα μάθαινα και γερμανικά, τα οποία μεν τα λάτρευα, αλλά δεν τα συνέχισα σε επίπεδο Proficiency, με αποτέλεσμα να θυμάμαι πια (barely) τα βασικά. Δηλαδή εντάξει, θα συνεννοηθώ βρε παιδί μου, αλλά μην έχεις και πολλές απαιτήσεις. Δεν ξέρω τι χαμελεοντισμός (υπάρχει αυτή η λέξη;dunno) είναι αυτός που με πιάνει, αλλά όταν βρίσκομαι σε μια x χώρα προσπαθώ να μιλήσω την αντίστοιχη γλώσσα. Δηλαδή στην Ουγγαρία ουγγρικά, στην Αυστρία γερμανικά, στο Βέλγιο γαλλικά κλπ. Αυτό μερικές φορές έχει παιξει καθοριστικό ρόλο στο να γίνω ρόμπα, αλλά μια προσπάθεια να γίνω παγκοσμίως ρεζίλι την κάνω - τι νομίζεις κύριος, μόνο του θα λερωθεί το μέτωπο; Πρέπει να μοχθήσεις για να το πετύχεις!

[Παρένθεση: Σταθερή στις απόψεις μου παιδιώθεν..Διότι ναι, μεν η μαμά μου έστελνε το παιδάκι της να μάθει καμιά ξένη γλώσσα, αλλά όταν βαριόμουν πάταγα γκάζια κι έλεγα: ΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥ!!!! γιατί να μάθω εγώ αγγλικά να βοηθάω τους τουρίστες και να μην μάθουν αυτοί ελληνικά πριν έρθουν, ααα?? - να τώρα που όχι μόνο μου γυρίζει μπούμερανγκ αλλά το απολαμβάνω κιόλας! Κλείνει η παρένθεση]

Η Βιέννη λοιπόν έχει χρώμα ασημογαλαζοτέλειο (τι, μόνο η Μοιρρραρρρράκει θα λέει για μπορντοροδοκόκκινα και κεραμιδοπερτικαλί; Αμ δε!!)
Πάτησα σε αυστριακό έδαφος σήμερις νωρίς το μεσημέρι (ή μήπως χθες; Χθές!!),και αφού έκανα το check in και ξεφορτώθηκα τη βαλιτσούλα με τα απολύτως απαραίτητα,




ξεχύθηκα στους βιεννέζικους δρόμους, (εδώ να ευχαριστήσω την Brussels Airlines που επιτρέπει το εν λόγω ξεφόρτωμα μέχρι και 24 ώρες πριν την πτήση!) έτοιμη για ανηλεές shopping! Που τελικά, χαιρόμουν τόσο πολύ που ξαναπήγαινα στην Wien που τίποτα δεν αγόρασα! Απλά περπάταγα, τράβαγα φωτογραφίες, χαμογέλαγα σε αγνώστους και ρώταγα συμπαθέστατους Βιεννέζους για οδηγίες. Και η ώρα πέρασε εύκολα και γρήγορα, και νύχτωσε και εκεί που συσκευτόμουν με μένα για το αν θα πρέπει να κατευθυνθώ προς το αεροδρόμι, θυμήθηκα πως Mother Nature calls! (πείνασα εννοώ!) Και από όλα τα εστιατόρια ή κεμπαpjίδικα στα οποία θα μπορούσα να πέσω, έπεσα πάνω σε ελληνικό εστιατόριο!

[ Αν βρεθείτε λοιπόν στην Μariahilferstrasse και θέλετε οπωσδήποτε famous greek musaka, στρείψτε στην
Webgasse 45 και θα βρείτε το εστιατόριο Mythos.Ωραίο φαγητό και με 20 έουροζ μαξ θα βγείτε από κει σε ημικομματώδη κατάσταση! ]
Να μην σας τα πολυλογώ λοιπόν, η πτήση μου είναι στις 7 το πρωί κι εγώ εδώ, τσολιάς δίπλα από τα σοκολατάκια Mozart, να περάσει η ώρα και το σημερινό ξημέρωμα να με βρει πάνω από τα σύννεφα (κυριολεκτικά!).

Καλές γιορτές λοιπόν,καλή ξεκούραση, καλά να περάσετε και όσοι ταξιδέψετε οδικώς προσοχή στο δρόμο! Σας θέλουμς όλους πίσω, σώους και αβλαβείς!

[εδώ ότι καλύτερο και πιο επίκαιρο έχω διαβάσει επ'αυτού- δεύτερο ποστ από πάνω]

[photos by flickr ]

Thursday, April 24, 2008

Μωρέ λες να'μαι υπερβολικιά;




Λοιπόν καλά μου παιδιά, σας έχω νέα. Κάθεστε; Καθίστε!
Δε θέλω να ταραχτείτε, ούτε να ενδιαφερθείτε για το well-being του φούρνου της γειτονιάς σας.
Είναι που δεν είναι πια ανάδρομος ο Ερμής.

Είναι που μπήκε η Άνοιξη.

Είναι που είναι Μ.Πέμπτη. Ένα μικρό θαύμα, που κάνει την καρδιά μου να χτυπά ξανά φυσιολογικά.
Αλλά σήμερα,σήμερα λέω! (αν δεν το πω θα σκάσω)
Σήμερα που λέτε, η μέρα ξημέρωσε λαμπρή και πεντάμορφη (sic).
Γιατί σήμερα είναι η μέρα που ΕΒΑΛΑ ΙΝΤΕΡΝΕΤ!!!!! 10/10 Μbit για τους ενδιαφερόμενους.
Αμέ, τι νόμιζες?!?