τίποτα

ιστορίες γραμμένες στην κάθε ευκαιρία , διηγήματα, ποιήματα,όλα καταλήγουν στον κάδο. "γράφω μόνο δυο λέξεις , κι είναι πάλι πολλά". μ' έπιασε πάλι το αίσθημα του ανικανοποίητου.

Τα αμύγδαλα

Άσπρισαν οι σκέψεις, σαν τα σύννεφα που είχε σήμερα ο ουρανός , και με τον αέρα έφυγαν μακριά. Η μυρωδιά από κανέλλα και τριαντάφυλλο θύμιζε γιορτή και η διάθεση απογειώθηκε όταν το άσπρο τοπίο ξεπρόβαλε από το παράθυρο.
Κι όμως. Η χαρτοπετσέτα με τη μυρωδιά από το ούζο που χύθηκε πάνω της και το κομμάτι από μπλου τακ από εκείνη την ανεξήτηλα βαμμένη ανάμνηση χάθηκαν. Η χαρτοπετσέτα ξεμύρισε και το μπλου τακ σκονίστηκε και λερώθηκε.
Τα αμύγδαλα όμως πάντα εκεί, σαν τη σταθερά στο κάθε πρόβλημα . Ααχ.. θυμάσαι την αμυγδαλιά δίπλα στο φράχτη; Που κάθε άνοιξη μόλις που ντυνόταν στο ροζ νυφικό της ο πάγος έσπευδε να το κάψει; Και που τον άλλο χρόνο πάλι εκείνη άνθιζε; Και που καθόμασταν στο χώμα και τη χαζεύαμε; Και τότε , που έπιασε φωτιά και τρέχαμε να τη σώσουμε, και τα καταφέραμε; Θυμάσαι τους πρώτους καρπούς που φάγαμε από αυτήν; Τη χαρά στα μάτια σου θυμάμαι μόνο. Και το ρετσίνι της που πάντα μου φάνταζε σαν δάκρυ κι εσένα σαν μέλι.

Αφορισμός

Αφορίζω την απόσταση , για όλα όσα μας εμποδίζει να κάνουμε και να πούμε :(:(:(:(:(

Διακοπές

Ταξιδεύοντας προς τα νότια..

-Αυτή η επίσκεψη δεν συμπεριλάμβανε συναντήσεις με συγγενικά πρόσωπα, πέραν της κολλητής-ξαδέλφης μου , προς μεγάλη απογοήτευση της μητρός και του πατρός.
-Ο Αντρέας αναπτύσει το χιούμορ του ΚΑΙ βελτιώνει τις απόψεις του. Γουάου.Τι συζήτηση ήταν αυτήηηη;;;;;
-Το κρεβάτι μου με βαρέθηκε 2 μέρες ξαπλωμένη πάνω του , λόγω αμιγδαλίτιδας και πυρετού , τα οποία ήταν η αιτία που δεν είδα λίγους ακόμα και δεν έκανα λίγα ακόμα.
- Έκανα δυο πιτσιρίκια χαρούμενα, και σφηνώθηκε στο μυαλό μου η ιδέα να γίνω παιδίατρος, για καμιά βδομάδα, μετά ήρθα στα ίσα μου πάλι.
-Γέλασα απίστευτα , είδα τα πράγματα με άλλο μάτι κι έκανα ένα φόνο να μοιάζει ατύχημα.
-Ξενέρωσα απίστευτα που την Τρίτη ακυρώθηκε η εμφάνιση της Τάνιας λόγω του χιονιού. (ΕΛΕΟΣ χιόνι έριχνε , όχι πέτρες , να πάρει ευχή , να πάρει)
-Περίμενα πως και πως να δω τη Βανέσσα Μέι , μετά το ξενέρωμα της Τρίτης και .. τολμώ να πω πως καλύτερα να μην πήγαινα. Αηδία. Μόνο βιολί δεν άκουσες, ΟΥΥΣΤ. Βέβαια με πιάσαν κάτι ζήλειες, κάτι σκέψεις του τύπου ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΧΑ ΑΡΧΙΣΕΙ ΒΙΟΛΙ 10 ΧΡΟΝΙΑ ΝΩΡΙΤΕΡΑ , ΓΙΑΑΑΑΑΑΑΤΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ :(:(:( , αλλά ιτς οκ .
- Είδα τα παιδάκια του φόρουμ και χάρηκα.
-Πιο πολύ είδα την Έλενα και τη Μαίρη, παρά όλους τους άλλους :ρ
-Ο Σταύρος έχει απίστευτη παρατηρητικότητα!!!!!!!!
- Άλλαξε ο Μανωλιός κι έγινε σερβιτόρος στο Παλμιέ στη Σόλωνος . Α-πα-πααααααα ένα χάλι το παιδί, ένα χάλι....

Tις τελευταίες μέρες..

νιώθω πολύ κουρασμένη,κυρίως επειδή δεν κοιμάμαι. Αυτό όχι μόνο γιατί δεν προλαβαίνω, που είναι μια πραγματικότητα, αλλά και γιατί όταν ξαπλώνω δεν με πιάνει ύπνος. Ποιος; Εγώ!!Που είχα καταπληκτική σχέση με τον Μορφέα, τώρα πια με έχει εγκαταλείψει. Και είμαι της άποψης πως όλα τα καλά του κόσμου να 'χει κάποιος, αν δεν μπορεί να κοιμηθεί δεν μπορεί να λέγεται ευτυχισμένος( κάπου το 'χα διαβάσει αυτό). Κρίμα δηλαδή, κι έχω και καταπληκτικό κρεβάτι ( με μεγάλα φοβερά μαξιλάρια, για να χάνεσαι μέσα τους- gaap, gaap, gaap ) ...:ρ
Βέβαια, σήμερα που πέρασα με flying colours (ναι ναι μπράβο μου)(επιτέλους,με τους κομπλεξικούς καθηγητές που 'χω μπλέξει..) , νομίζω θα κοιμηθώ ήρεμη και γαλήνια.

Έκλεισα και το εισητήριο μου για Ελλάδα (κλέφτεεεεεεες) , και ελπίζω να μην χρειαστεί να το ξαναλλάξω..Hopefully επιστρέφω στα πάτρια εδάφη στις 22 , για μια μόνο εβδομάδα , αλλά δεν πειράζει. Ο Π. έχει δίκιο, θέλει θυσίες. Ας είναι λοιπόν. (οι ενδιαφερόμενοι ας στείλουν μήνυμα και θα αναλάβω δράση :) )

Σήμερα , μετά από την επιτυχία , πήγαμε με την Μαρία στο tea house. Θα μπορούσα να περνάω ώρες ατέλειωτες εκεί.... Μουσική χαλαρωτική, τσάγια από όλον τον κόσμο, ξύλινα έπιπλα, και άσπρες αφίσες με κινέζικα γράμματα στους τοίχους, μυρωδιά μεθυστική (όχι, δεν μαστουρώσαμε :Ρ) Μα τιιιι ωραία που ήταν... Βρήκα και τσάι καραμέλα, μετά από πάαααρα πολύ καιρό..

Πάλι πέρασε η ώρα, γι' αυτό ασπάζομαι τα μαγουλάκια σας και σας χαιρετώ. Σμουυυυυυτς!

Τα πρωινά της Κυριακής

Εχθές το βράδυ , κατόπιν παρότρινσης ,έβαλα Λαβ (97.5 για τους λάτρεις του ραδιοφώνου) , διαδικτυακά βέβαια, λόγω απόστασης. Την εκπομπή έκανε ο δεύτερος πιο αγαπημένος μου παραγωγός, Μάκης Μανιάτης.Το τραγούδι που έπαιζε , λατρεμένο, χιλιοακουσμένο , ταξιδιάρικο, με γύρισε πίσω πάρα πολύ καιρό .

Μου θύμισε αρχικά πόσο καιρό έχω να το ακούσω, πόσο μου έλειψε ,και τι σκεφτόμουν κάθε φορά που το άκουγα .Αργότερα, συνειρμικά σκέφτηκα τους ατέλειωτους, βαρετούς, πιεστικούς χειμώνες που το μόνο που μου έδεινε χαρά ήταν τα 20άρια σαν σχολικοί βαθμοί και μια μουσική βραδιά στο "Ονόκιο".To "Ονόκιο" είναι καφετέρια στο Παγκράτι, που ακούγεται αυστηρά Country μουσική , ίδια με αυτή που παίζει ο αγαπημένος μου ,τώρα πια, παραγωγός Νίκος Γκαραβέλας τα βράδια (καθημερινές 10-1 ), συνιδιοκτησία αυτού και του αδελφού του.

Οι μουσικές αυτές βραδιές ήταν από τα πράγματα που κυνηγούσα σαν τρελή.Βράδια που ο Νίκος καλούσε εξαίρετους μουσικούς, αφοσιωμένους στην τέχνη τους . Οι γονείς μου, μη έχοντας παράπονο από το καλό, διαβαστερό παιδί τους , χατίρια δεν χαλάγαν , οπότε όταν ζήταγα τέτοιου είδους έξοδο την είχα.Τολμώ να πω πως για μια εποχή τέτοιες βραδιές ήταν σχεδόν εβδομαδιαίες. Δεν θα ξεχάσω τον τύπο που με μια κιθάρα έπαιξε και τραγούδησε άψογα ένα κομμάτι της δισκογραφίας του Έλβις!!

Σκέφτηκα πόσο καιρό είχα να πάω σε μια τέτοια βραδιά, σε μια συναυλία, σε κάτι τέλος πάντων που να μου δίνει χαρά και προσορινή έστω πληρότητα. Μελαγχόλισα γιατί αναλογίστηκα πόσο ακόμα θα αργήσω να έχω μια τέτοια, και πόσο θα αργήσω να πάω ξανά στον συγκεκριμένο χώρο ,έστω και για έναν πρωινό ινδιάνικο καφέ ( το μαστ του μαγαζιού) , να ακούσω μουσικές που αγαπώ και να μιλήσω με τον Νίκο, συνήθεια αγαπημένη τα πρωινά της Κυριακής.

Τι θέλω να κάνω φέτος

Ακολουθεί ποστ που ήθελα εδώ και μέρες να κάνω.
Αν ακολουθήσω την περσινή μου τακτική θα πετύχω όοοοολους μου τους στόχους. Αλλά ..για να δούμε, τι θέλω να κάνω φέτος ..

Χμου.

-Να γυρίσω Ουγγαρία πριν αρχίσει το εξάμηνο βου και να κάνω τρελές βόλτες στην Βουδαπέστη (με σένα ).ΟΟΟΟΟΟΟΛΛΛΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ
-Να περνάω την Ανατομία όμορφα κι ωραία ,για να νιώθω μια μικρή θεά μετά. ( για τα άλλα που δεν έχουν σχέση με Ιατρική ποσός με απασχολεί, αλλά ντάξει, ας τα περνάω κι αυτά)
-Να προλάβω να : κάνω 1 μήνα nursing practice σε νοσοκομείο κοντά στο σπίτι μου και 1 μήνα διακοπές στη Ζάκυνθο με τα παιδιά ,να λιώσουμε σαν άνθρωποι.
-Να πάρω επιτέλους το δίπλωμα οδήγησης (ντάξει, ένα κομμάτι κέικ είναι (πiς οφ κέικ), αφού πέρασα και τα σήματα. Κυριλέ.
-Να πάω στη Βιέννη για συναυλία της Ορχήστρας της Βιέννης . Ένα τσιγάρο δρόμος είναι από τη Βουδαπέστη . Δεν καπνίζω, άλλα αν...
-Να βρω χρόνο να κάνω βιολί.
-Να γίνω καλός και ευαίσθητος άνθρωπος.
-Να κάνω δίαιτα.
-Να προλάβω να δω τους Ρόλινγκ Στόουνς που έρχονται Ελλάδα.
-Να λιώσω στις συναυλίες (κυρίως το καλοκαίρι).
-Να πάω Κύπρο στα παιδια που με καλέσανε . Έεεερε γλέντιααα .
-Να μάθω Ουγγρικά και Κυπριακα.Όσο να πεις, οι ξένες γλώσσες χρειάζονται.
-Να μετακομίσω.

Τι δεν θέλω να κάνω φέτος:

-Να τσακώνομαι τόσο πολύ με τη μαμά μου :ρ
-Να χαλάω τόσα λεφτά (όχι, δεν τσακώνομαι γι αυτό :ρ)
-Να κωλοβαράω όταν γυρίζω από το Πανεπιστήμιο ( άρα θέλω να διαβάζω ακριβώς όταν επιστρέφω)

αυτά προς το παρόν..

έχω πάθει λαλά

όχι δεν είναι πολλά.όχι δεν έχω πελαγώσει. και όχι δεν είναι αδίδακτη ύλη.όχι όχι.

έχω πόνους στο στέρνο και την καρδιά και εδώ και μέρες έχω κάψιμο στο στήθος και νομίζω πως η καρδιά μου θα εκραγεί. δεν είναι συμπτώματα έρωτα αυτά πάντως.

εισπνοή-εκπνοή. εισπνόη-εκπνοή.


φφφφ
......
....
...
..
.

Χρόνια Πολλά, όπου και να 'σαι

Όταν βρήκα σήμερα την μαύρη κάρτα που έλεγε "Merry Christmas" με τα αγγελάκια να κρατάνε την ευχή από το γκι που ήταν συνδεδεμένο, την χάρησα αμέσως.

"- Γιατί τα αγγελάκια είναι γυμνά;"

"- Γιατί οι άγγελοι είναι σαν τα τραγούδια..δεν έχουν φύλο.. " ήθελα να σου πω, όπως είχε πει και ο Αλκίνοος , με παρόμοια λόγια, αλλά είμαι σίγουρη πως δεν θα καταλάβαινες. Ούτε καν θα έκανες τον κόπο να προσπαθήσεις.

Τι μπορεί να σου τύχει πρωί πρωί....

Αδελφός φίλης πάει στην Κύπρο για δουλειά. Zητάει από την ρεσεψιόν του ξενοδοχείου να τον ξυπνήσουνε στις 6 το πρωι γιατί είχε συνέδρειο.

Χτυπάει το πρωί το τηλέφωνο:

- Μμμμ;
- Καλημέρα σας! Ήρθε η ώρα σας!!


.............dead..........

Oreksi pou xete xroniares meres, to kerato mou

De thelo na kserw ti kanete. De me noiazei. Tin epomeni fora pou tha mou peite nea sas frontiste na exete lisei to provlima, alliws mi me enimerwsete. Ante pia, kathe xrono to idio violi. Eipame. Malakistikame mia fora, mia deuteri , ante na to katalavo kai mia triti. 1000 xronia me sas tha asxoloumaste? Anorimoi malakes.

Εμπειρία

Δεν ξέρω αν μπορώ αυτή τη στιγμή να κάνω ολοκληρωμένο ποστ, αλλά θα προσπαθήσω να ξαταγράψω ότι είδα σήμερα.

Τρεις μέρες πριν, πρωί. Είμαι στη στάση του τραμ και περιμένω. Το τραμ έρχεται και από την μπροστινή πόρτα , από εκεί που θα έμπαινα , κατεβαίνει μια αρκετά εμφανίσιμη κυρία που παρόλο που δεν είχε ήλιο φόραγε γυαλιά ηλίου. Κράταγε ένα κοριτσάκι από το χέρι ,κοντά στα 6, με πολύ λαμπερό πρόσωπο. Πίσω της ένας κύριος που είχε ένα κάπως περίεργο βλέμμα , κράταγε από το χέρι ένα μικρό αγοράκι, γύρω στα 2.5, με πολύ όμορφα γαλάζια μάτια. Έσκυβε για να το κρατήσει και με παραξένεψε το γεγονός που δεν πήρε το μωρό αγκαλιά. Περίμενα να κατεβούν κι ύστερα ανέβηκα. Η εικόνα του ζευγαριού για κάποιο λόγο ήταν κολλημένη στο μυαλό μου για όλη την ημέρα μέχρι που πήγα για ύπνο το βράδυ.

Σήμερα το μεσημέρι ανεβαίνω στο τραμ. Στην επόμενη στάση το ίδιο ζευγάρι επιβιβάζεται. Τα παιδάκια μαζί τους. Ίδιο μοτίβο: καλοντυμένη ,εμφανίσιμη η κυρία, περιποιημένος ο κύριος, γυαλιά η κυρία , ο κύριος όχι, τα παιδάκια σφιχτά στα χέρια τους. Τα αφήνουν να ανέβουν πρώτα στο τραμ κι ακολουθούν.

Για πρώτη φορά παρατήρησα ότι και οι δύο κράταγαν στο άλλο χέρι τους ένα άσπρο μπαστούνι. Ήταν ζευγάρι τυφλών. Έμεινα και τους κοίταζα για πολλή ώρα, δεν ξέρω γιατί. Βρήκαν στα παιδιά κάθισμα, όχι ιδιαίτερα δύσκολα μιας και υπήρχαν αρκετές καινές θέσεις. Έμειναν όρθιοι.Κάποια στιγμή το κοριτσάκι σηκώνεται και απομακρύνεται από τη θέση της. Η μητέρα το καταλαβαίνει και με αγωνία απλώνει το χέρι της , σε μια προσπάθεια να την ψάξει, και ταυτόχρονα φωνάζει " Άννυ; ". -¨ Εδώ είμαι ¨ απαντά η μικρή και το πρόσωπο της μητέρας ηρεμεί.

Μέσα στην ίδια μέρα για δεύτερη φορά μία σκέψη μου έρχεται στο μυαλό. Πόσο δύσκολο είναι να μην ζεις μια "φυσιολογική ζωή". Το πρωί διάβαζα Βολογία και Μεταλλάξεις και το σκέφτόμουν για ώρα. Μετά ήρθε το ζευγάρι.

Δεν ξέρω τι είναι χειρότερο. Να έχεις κάτι και να το χάσεις, ή να μην το είχες ποτέ οπότε δεν νιώθεις την απώλειά του τόσο έντονη; Νομίζω το πρώτο είναι πιο οδυνηρό.

Αργότερα, αφού κατέβηκα μιά στάση πιο μετά από αυτή που ήθελα ,γιατί η εικόνα αυτή με καθήλωσε, προσπαθούσα να φανταστώ τη ζωή αυτού του ζευγαριού.

Ξυπνάνε το πρωί και δεν μπορούνε να δούνε ο ένας τον άλλον στο κρεβάτι. Ετοιμάζουν πρωινό ενστικτωδώς. Ξυπνάνε τα παιδιά και δεν μπορούνε να δούνε το αγουροξυπνημένο προσωπάκι τους. Να ξέρουνε άραγε τι όμορφα παιδάκια που έχουν;Πόσο επίπονο πρέπει να είναι να μην μπορούν να τα βλέπουν να μεγαλώνουν; Να ξέρουν τι είναι η ομορφιά; Να ξέρουν πως μοιάζει το γαλάζιο;

Όταν γύρισα στο σπίτι έκανα ένα πείραμα. Έδεσα μια πετσέτα γύρω από τα μάτια μου, γνωρίζοντας πως αν απλά τα έκλεινα σίγουρα θα τα άνοιγα ξανά πολύ σύντομα. Προσπάθησα να καθαρίσω τον φούρνο μικροκυμάτων. Στην αρχή ήταν δύσκολο. Άρχισα να βάζω τη φαντασία μου να δουλέψει και το ένστικτο να λειτουργήσει. Έβγαλα το γυάλινο δίσκο που έχει μέσα και τον άφησα στο νεροχύτη. Δεν υπολόγισα την απόσταση κι έτσι τον χτύπησα κάπως δυνατά, ευτυχώς χωρίς να σπάσει. Πήρα σφουγγάρι και σαπούνι κι άρχισα να τον καθαρίζω. Μου πήρε σχεδόν 15 λεπτά . Μετά έπλυνα το δίσκο. Τον έβαλα να στραγγίξει κι έψαξα να βρω την πετσέτα να τον σκουπίσω. Δεν ήταν στη θέση της και προσπάθησα να θυμιθώ που την άφησα. Μετά από λίγο τη βρήκα, σκούπισα το δίσκο και τον έβαλα στη θέση του. Έλυσα την πετσέτα και διαπίστωσα πως ο φούρνος ήταν πολύ πιο καθαρός από ότι αν τον έπλενα με ανοιχτά μάτια.

Δεν μπορώ ακριβώς να περιγράψω τι ένιωσα..

Μπορεί να σας φαίνεται περίεργο που μου έκανε τόσο μεγάλη εντύπωση αυτό το ζευγάρι. Δεν ήταν η πρώτη φορά πού έβλεπα τυφλό, αλλά για κάποιο λόγο "πληγώθηκα" πολύ...

Χιόνια Πολλά!!

ΧΙΟΝΙΖΕΙ...ΧΙΟΝΙΖΕΙ....ΧΙΟΝΙΖΕΙ.....ΧΙΟΝΙΖΕΙ...

Ο Ο Ο Ο Ο Ο Ο Ο Ο Ο Ο ... ΟΟΟ Ο Ο Ο Ο Ο Ο

Ο Ο Ο ΧΙΟΝΙΖΕΙΟ Ο Ο ... Ο Ο

Ο Ο .. Ο . Ο Ο Ο ΟΟΟ Ο Ο ΟΟ Ο Ο Ο Ο

Ο ΧΙΟΝΙΖΕΙΟ Ο ....ΟΟΟ Ο Ο Ο Ο Ο


Χ Ι Ο Ν Ι Ζ Ε Ι .. Ο Ο ΟΟΟ Ο Ο Ο Ο Ο Ο

ΧΙΟΝΙΖΕΙ ΧΙΟΝΙΖΕΙ Χ-Ι-Ο-Ν-Ι-Ζ-Ε-Ι ΧΙΙΟΟΟΟΟΝΙΙΙΙΙΙΙΙΙΖΕΙΙΙΙΙΙΙΙ

Ο Ο Ο Ο Ο Ο Ο Ο Ο Ο Ο Ο Ο

. . . . . ΟΟ . . . . . . . . . Ο Ο Ο Ο Ο .Ο.Ο.Ο..Ο. ΧΙΟΝΙΙΙΙΖΕΙ ΟΟΟΟΟ



ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ' ΣΤΡΩΣΕ!!!!!!!!!!



Υ.Γ.:Το "Ο" και οι τελίτσες υποδηλώνουν μικρά και μεγάλα χιονάκια (νιφάδες)

ιστορίες για αγρίους

Το παίρνω απόφαση. Σήμερα και αύριο πρέπει να διαβάσεις. Οκ , λοιπόν, όλα καλά , ξεκινάω το διάβασμα. Εκεί που είμαι αφοσιωμένη στην αποστήθηση μυών, νεύρων , αρτηριών και φλεβών, να σου ένας "κομμένος" μυς, για να δούμε τι έχει από κάτω. Τον κοιτάω, τον ξανακοιτάω, σκέφτομαι " αυτός μοιάζει σαν να είναι κομμένος.. ή μάλλον..., όχι κομμένος, ξεσκισμένος. Αλλά.. πώς; Σαν να τον έφαγε ζώο μοιάζει. Αλλά... τι ζώο; Να το! Καρχαρίας τον έφαγε!
Από κει και κάτω με πήρε η κατρακύλα. Με το "καρχαρίας" θυμήθηκα το καλοκαίρι στις εξετάσεις που είμασταν με την Μάρω στο σπίτι της Έλενας. Είχαμε γράψει κάτι ενδοσχολικό, ευτελούς σημασίας, το οποίο προφανώς το 'χω κάνει delete από την μνήμη μου. Είχαμε πάρει ταινία να δούμε. Η open water ή clear water λεγόταν.. Η ιστορία έχει ως εξής:
Ένα ζευγάρι πάει διακοπές σε τροπικό νησί. Αποφασίζουν να πάνε για καταδύσεις με ομάδα δυτών να απολαύσουν την μητέρα φύση, στη μέση του ωκεανού. Δίνουν ραντεβού σε ένα συγκεκριμένο σημείο με την ομάδα και πάνε για εξερεύνηση. Η ομάδα τους ξεχνάει και φεύγει. Και για φαντάσου. Ο ωκεανός έχει καρχαρίες. Φοβερό; Το περιμένατε;Γιατί εμείς δεν το περιμέναμε. Οι καρχαρίες παίρνουν μεζεδάκι το μπούτι του ανδρός. Η γυνή αφού ο ανήρ αποθνήσκει αποφασίζει να τον αφήσει από την ζεστή αγκαλιά της στην πείνα των ευγενικών πλασμάτων. Στιγμές απείρου κάλλους ακολούθησαν. "Την σκύλααααα τον αφησέεεεεε !!"
"Α την που**νααααααααααααααααα, τι έκανες μωρήηηηηηηηηηηη" . "Τ****αααααααα" κλπ κλπ κλπ
Όσο η κυρία άκουγε τον εξάψαλμο που τον άφησε, μας έκανε επίδειξη των κολυμβητικών της ικανοτήτων, αφού μας δίδαξε την κατάδυση"βουτάω-με-χάρη-στο-βυθό-αφού-παράτησα-τον-άντρα-μου".
Δεν φαντάζομαι να περιμένατε τίποτα πιο χοτ. ΟΛΗ η ταινία ήταν το πως φάγανε οι καρχαρίες το ζεύγος.
Χάσαμε δύο ώρες από τη ζωή μας , έτσι.

ο γελαστούλης απηύδησε

Εμ του καβαλάτε τα πεζοδρόμια, εμ δεν τον αφήνετε να περάσει στις διαβάσεις. Ο ΠΕΖΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΕΙ;;;

Συζήτηση στη βιβλιοθήκη

Σ: Έχω ημικρανεία, μήπως έχεις Panadol;
Ι: 'Εχω depon.. (ψάχνει).. Χάπια περιόδου σου κάνουν;
Σ:......
Π: Θες bebocain; (ή κάπως έτσι)
Σ: Ρε, αυτά είναι αναισθητικά!!!!!

......

I'm depressed depressed depressed depressed depressed depressed depressed depressed depressed depressed depressed depressed depressed depressed depressed kai polu sad.

Ola kala....

Pali greeklish tha grapso.

Kourastika. Kourastika na grafo eksetaseis kathe vdomada, kourastika ti dipsa sou pou de thelo na sviso, tin anuparkti uparksi tou thelo pou matheno oti exeis, alla emena den mou les. Kourastika na prospatho gia kati pou den exei apotelesma i pou den to afineis na exei. Thelo na ertheis na me vreis, na katseis na ta poume pou leei kai to asma. Thimasai ti egine?Ego pantws thimamai kai den nomizo na mporesw na to ksexaso.
Kourastika na se psahno. Mono pes to mou, mono auto kai ola lithikan. Pes mou mono na kserw..
Kala, to prwto pes to ksera, to dialeksa kai kala na patho. Den metaniono oute stigmi, apla thelo ligo aera na anapneuso, den zitaw tipota allo.
Ma ti vriskeis pia? (H aporia pou trivelizei sto mualo.) Thelo na kserw. E loipon, den tha matheis pote. Ohi oti tha katalaveis ki an sou po, apla tha se afiso stin periergeia mexri na to ksehaseis kai na me afiseis isihi.
Anti na mplogkarw tha eprepe na matheno tis fleves kai tis artiries tou podiou, a nai kai istologia, min tuhon! Kai kurie kathigita, sas parakalo, ti provlima na exoume pou metaferate to programma twn eksetasewn tis Anatomias mia vdomada prin, kai w! ti periergo, peftoune sunexeia mazi me eksetaseis allwn mathimatwn....Saaaaaas parakalo....min to ksanakouso! Emeis den exoume provlima, kai goustaroume trella na grafoume ta mathimata 5-5 giati kale einai eukola!
Thelo na valo to mpoufan mou kai na vgo me tis pitzames stin poli. Na paw mexri to kentro, na paw na katsw ston potamo mexri na ksimerwsei.Ki otan haraksei na gurisw sto spiti kai na koimitho.Oute mathima, oute tipota.
Kai na mporousa na to kataferna , auto to allo, to simantiko , estw kai gia ligo.To thelo toso, alla mou fainetai me tin epithumia the meino. Einai polutimes oi stigmes apo dw kai pera, giati kserw oti tha nai liges kai den tha mporesw na tis hortasw(pote).Nai, pote.
Kai thelo na paw me ta paidia mia megali volta sti Voudapesti. Na meinoume ekei merikes nihtes, na min skeftomaste " grafoume tipota tin alli vdomada?" "Ohi, alla kai pali tha prepei na diavasoume to X mathima giati grafoume tin methepomeni vdomada kai trexoune ta mathimata". Trexoune ta mathimata, trexa ki esu na ta prolaveis.
"Thes na ertho ta Xristougenna panw?" "Tha exo eksetaseis..den tha mporeso na se paw pouthena.."
Ti na po...oti thelo na ertheis ki esu, ki esu, ki esu, ki eseis oi duo, kai na sunantisw ki esas edw , kai olous....
Apo pano menoune kati foititries. H pou tha exoune mousiki i pou tha einai ekso . Zileuo. Paw gia mathima kai trexo na prolavo to piesmeno programma. Kai vlepo anthrwpous na perpatane aneta,halare kai skeftomai "anthrwpoi xwris provlimata". Nai kserw, oloi exoune provlimata...
Opws eipa kai pio pano, den metaniono oute stigmi pou eimai edw, pou ksekolothika sto diavasma ton perasmeno heimwna gia na mpo edw.Autos itane alloste o stohos mou. Kai sto katw katw , an to thes, mou aksizei pou mpika.Kala mpika..na doume pws tha vgo....................

Ligo aera zitaw mono...ligo aera...

kai to fws sou

Μίλτος

Απόψε η νύχτα δεν περνά κι είναι νωρίς ακόμα
Οι δείχτες λες και κόλλησαν και γίναν ένα σώμα
Είπα να πιάσω ένα σκοπό να θυμηθείς μαζί μου
μα η μουσική μου είναι φτηνή, φτηνή και η φωνή μου
φτηνή και η φωνή μου

Από αύριο πρωί πρωί σαν πάρει και χαράξει
μπορεί στην τρύπια μου ζωή να χουν όλα αλλάξει
Λεπτό λεπτό στα χνάρια της με πάει και με σέρνει
η νύχτα αυτή που δεν περνά και τίποτα δε φέρνει
και τίποτα δε φέρνει

Και να 'σαι μπρος μου εσύ
γλυκιά χρωματιστή ζωή αληθινή
όλοι έχουν κάτι να πουν
μα εσύ όταν μιλάς
απέναντι σου νιώθω καρτούν

κυριολεκτικά και μεταφορικά