Suggestion of the week

Έχω καιρό να προτείνω μπλογκ ή ποστ, αλλά σήμερα υπέφερα από τα γέλια με το ποστ του Μάλερ για τη Θεσσαλονίκη.
Την τιμημένη συμπρωτεύουσα την αγαπάμε βαθειά για τις μικρές και τις μεγάλες της ομορφιές και τα αγόρια της φυσικά, και ας είμαστε γέννημα-θρέμμα της πεντάμορφης Αθήνας.
Δε λέω άλλα, διαβάστε τον απολαυστικό συμπλόγκερ, και γελάστε ελεύθερα, εδώ

υγ. Η φωτογραφία δανεισμένη από το προτεινόμενο ποστ.

Through the hard way

Right, wrong or just stupid?(.)
It's only a matter of time (for all 3 them).

Από την πόλη των αγγέλων

Είμαι πολύ μεγάλη οπαδός των μουσικών στις πλατείες και στους δρόμους. Δίνουν στις πολύβουες πόλεις μια άλλη διάσταση, συνήθως μελωδική, ευχάριστη ενίοτε νοσταλγική ή μελαγχολική, και κατά τη γνώμη μου είναι δείγμα πολιτισμού, κουλτούρας και παιδείας.
Στο Στρασβούργο, στην πλατεία του Καθεδρικού ναού, η Yasmeen τραγουδά με μια λυπημένη αγγελική φωνή, χαϊδεύοντας την άρπα της.
Χαλαρώστε, κλείστε τα μάτια και αφήστε την να σας χαρίσει 2 υπέρμετρα μελωδικά λεπτά, κλεμμένα σίγουρα από έναν άλλον κόσμο... :)

I set u free

Αδυναμία Συγκέντρωσης

Προσπαθώ να συγκεντρωθώ αλλά δεν .
Τραγούδια για τις μέρες λοιπόν, και όποιος αντέξει.

Έλα μου ντε!

Smokie - Who the fuck is Alice?

Πείτε μου και μένα γιατί μας έχει ζαλίσει τον έρωτα.

Η προσφορά της ημέρας

το θυμήθηκα και είπα να το μοιραστούμε :)

Δεσποινίς Βαλεντάιν - Βικτώρια Ταγκούλη

Ακούς;

Ακούω να λες.

2+2=?

Όταν έχω εσένα

δεν φοβάμαι τίποτα.

Λίγα λόγια για το έργο

Προ καιρού κατηγορήθηκα privately πως δεν ανταποδίδω τα σχόλια στους μπλογκερς που τα αφήνουν, και γι'αυτό έχουν σταματήσει να με διαβάζουν διάφοροι και βέβαια να αφήνουν και σχόλια. Με αφορμή αυτό λοιπόν, έχω να κάνω τις εξής παρατηρήσεις:

Παρατήρηση Ούνο: Το μπλογκ αυτό άνοιξε κατόπιν παρότρυνσης και έχει χαρακτήρα απλό, παρεϊστικο και ό,τι να'ναι. Δεν ακολουθεί κάποια συγκεκριμένη θεματολογία, δεν είναι ούτε επιστημονικό, ούτε σοβαρό, ούτε ποτέ δήλωσα πως έχω πένα (λίγοι λόγοι ας πούμε για τους οποίους κάποιος θα ήθελε να το διαβάζει).

Παρατήρηση Ντούε: Δεν έχω μετρητή επισκέψεων, που σημαίνει πως στ'αλήθεια δεν με απασχολεί ποιοι και πόσοι διαβάζουν. Από τη στιγμή που κάποιος περνάει από δω, αν του αρέσει θα ξανάρθει, και αν του αρέσει πολύ θα κάνει την παρουσία του αισθητή με τον δικό του τρόπο (σχόλιο, email, msn, κλπ). Μπορεί όμως να μην θέλει να την κάνει αισθητή, και ποια είμαι εγώ να τον κατασκοπεύσω;

Παρατήρηση Τρε: Δεν ανταποδίδω σχόλια. Αν περιμένετε αφήνοντάς μου σχόλιο ότι θα λάβετε σύντομα άλλο ένα για τη συλλογή σας, γράψατε X. Τα σχόλια δεν είναι βόλοι που ανταλλάσσονται.

Παρατήρηση Κουάτρο: Διαβάζω πολλά μπλογκς, όταν το επιτρέπει η διάθεση και ο χρόνος μου. 'Οταν γίνεται αυτό, μπορεί και να σχολιάσω τα εν δυνάμει ενδιαφέροντα κείμενα. Άλλες φορές όμως, διαβάζω κάτι και χρειάζεται χρόνος για να το σκεφτώ και να το χωνέψω, και δεν σημαίνει απαραίτητα πως οι παρατηρήσεις που έχω να κάνω είναι αρκετά σημαντικές για να τις μοιραστώ. Άλλες διαβάζω μονοκοπανιά ένα μπλογκ που είχα καιρό να επισκεφτώ, και δεν μου πολυαρέσει να αφήνω σχόλια σε αρχαία κείμενα, πιθανόν άλλωστε ούτε ο ίδιος ο συγγραφέας θα τα δει, οπότε γιατί τόσος κόπος; Αν ωστόσο κάτι με συγκινήσει, θα στείλω μέιλ.

Παρατήρηση Τσίνκουε: Δεν υπάρχει δημοκρατία. Αν αφήσετε σχόλιο υβριστικό προς εμένα ή άλλο μπλογκερ που σχολιάζει σ'αυτό το μπλογκ, πολύ απλά δεν θα δει ποτέ το φως της (τρομερής) δημοσιότητας από εδώ.

Παρατήρηση Σέι και τελευταία: Δεν γράφω συχνά γιατί έτσι μου αρέσει. Το μπλογκ είναι δικό μου, κουμάντο εδώ κάνω εγώ. Εγώ θα αποφασίσω πότε θα γράψω και τι, γιατί έτσι μου αρέσει.

Όποιος δεν συμφωνεί με τις απλές αυτές παρατηρήσεις, μπορεί ελεύθερα και ωραία να μεταβεί στο επόμενο διαθέσιμο μπλογκ. Ευχαριστώ.

Η Ροδιά και η Βατομουριά

"...Είμαι της λογικής ότι άμα δεν καείς εσύ, ζεστασιά στη ψυχή του άλλου δεν θα φτάσει. Έτσι τραγουδάω..."*


Τις διακοπές του Πάσχα, φέτος, μετά από γκουχ γκουχ αρκετά χρόνια, τις πέρασα στην Ελλάδα. Συνήθως κανονίζω πότε θα κατέβω σύμφωνα με το νυχτερινό καλλιτεχνικό πρόγραμμα των Αθηνών, και όχι με τις ελληνικές γιορτές. Ο πρωταρχικός λόγος φέτος, δεν ήταν φυσικά οι διακοπές αλλά οι παραστάσεις του Αλκίνοου Ιωαννίδη στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο (για τις οποίες όμως δεν θα σας πω σε αυτό το ποστ) και η σύμπραξη δύο πολύ μεγάλων κυριών, για τις οποίες σας είχα μιλήσει και λίγο καιρό πριν.







Μιλώ βεβαίως για την Τάνια Τσανακλίδου και τη Μάρθα Φριντζήλα, τις προθιέρειες του πτωχού πλην τίμιου τούτου μπλογκ, που εμφανίζονται τα Δευτερότριτα στην μουσική σκηνή Μετρό. Την Τάνια την γνώρισα μέσα από το ραδιόφωνο Μελωδία όπου στα μαρτυρικά χρόνια του σχολείου μου έκανε παρέα, και σταδιακά απέκτησα τους δίσκους της έναν προς έναν, αγαπώντας την όλο και πιο πολύ. Την Μάρθα, τη Μαρθούλα, μέσα από την μουσική του Θανάση Παπακωνσταντίνου, λίγα χρόνια πριν, και η παράξενα κρυστάλλινη φωνή της καρφώθηκε άπαξ και διαπαντώς στην καρδιά μου. Η συμπραξή τους λοιπόν ήταν σχεδόν αδύνατο να μην γίνει πόλος έλξης για μένα.

Στην μικρή σκηνή δεν υπήρχαν νούμερα και μπαλέτα, παρά μόνο όσα χρειάζονταν,οι δύο μουσικοί που συνόδευσαν τα κορίτσια, ο πιανίστας Τάκης Φαραζής και ο ακορντεονίστας Παναγιώτης Τσεβάς, κι ένας φούξια διθέσιος καναπές, ταιριαστός με τα γοβάκια της Τάνιας. Ένα κουαρτέτο που έκανε πολλά περάσματα από την ελληνική παράδοση μέχρι την σύγχρονη ξένη μουσική σκηνή και μας χάρισε ένα τρίωρο αστρικό ταξίδι γεμάτο δύναμη και παιδικότητα, έναν συνδυασμό σπάνιο, αφήνοντας όλους εμάς..άφωνους. Έπιασα τον εαυτό μου πολλές φορές με το στόμα κρεμασμένο, άλλες ανατριχιασμένη και άναυδη με την ερμηνεία ή την μουσική, μα διαρκώς ευτυχισμένη και συγκινημένη.







Ήμουν σίγουρη εξ'αρχής πως το πρόγραμμα δεν θα με απογοήτευε, βαθειά μέσα μου όμως πήγα για ένα και μόνο τραγούδι, ευελπιστώντας δηλαδή να ακούσω από τα χείλη της Μάρθας το τραγούδι "Θα με δικάσει", που πρώτη η Σωτηρία Μπέλλου ερμήνευσε. Έχοντας όμως ξεχάσει τον φορτιστή της φωτογραφικής στα ξένα, και αδυνατώντας να σας δείξω φωτογραφικό υλικό, δανείζομαι από παλαιότερη παράστασή της το τραγούδι αυτό, και σας το παρουσιάζω.







Η Μάρθα και η Τάνια βρίσκονται στο Μετρό (Γκύζη και Κάλβου), τις Δευτέρες και τις Τρίτες για να περάσουν πρώτα από όλους εκείνες καλά και ύστερα για να κάνουν σε μας το ίδιο, και λαμβάνοντας υπ'όψιν την παράταση των παραστάσεών τους, υποπτεύομαι πως το καταφέρνουν στο έπακρο!










*Τάνια Τσανακλίδου

The Melancholy Death of Oyster Boy

stop motion
pure class

Vincent by Tim Burton

αγαπώ Tim Burton!

Για μια χαμένη κάλτσα

τώρα κατάλαβα που είναι οι κάλτσες μου..

Be careful what you wish for..

5'30''

(μόλις γύρισα)
(από το γύρο του κόσμου)

ΤΩΡΑ!!!

O Κωστής Μαραβέγιας λάιβ στο Δεύτερο ΤΩΡΑ!

Υ.Γ.:Όποιος θέλει την εκπομπή του, ας ενημερώσει.

Έ-έ-έρχεταιαιαιαι η Νεροποντή!

Μεγάλο υπέροχο νέο! Τη Δευτέρα κυκλοφορεί επιτέλους ο νέος δίσκος του λατρεμένου Αλκίνοου Ιωάννίδη, 3 ολόκληρα χρόνια, μετά τον δίσκο με τα κυπριακά!
Ο Μπόσκο γράφει για τον πολυαναμενόμενο δίσκο του φίλου του εδώ και εδώ!

2 μέρες έμειναν! 16.03.09 στα δισκοπωλείαα!!!

Update! Δείτε εδώ την συνέντευξή του στην Καθημερινή!

could you?

Don't let them fool ya,
Or even try to school ya! Oh, no!
We've got a mind of our own,
So go to hell if what you're thinking is not right!
Love would never leave us alone,
A-yin the darkness there must come out to light.

Don't let them change ya, oh! -
Or even rearrange ya! Oh, no!
We've got a life to live.
They say: only - only -
only the fittest of the fittest shall survive -
Stay alive! Eh!


non?